olar?
Onun bu sözünə özünə gəlməyə başlayan Əli başını qaldıraraq kinayə ilə ona baxdı. Bu iynəli baxışlar altında əzilən Yusif isə gözlərini qaçıraraq İsmayıla:
-Smaylik, sən məndən sürətlisən,-deyə baxdı,-Get yuxarıdan bunun sumkasını gətir də.
-Oldu.-deyə İsmayıl cəld yerindən durdu, pilləkəndə toplaşıb dayanmış sinif yoldaşlarının arasından sürtünüb keçərək yuxarı qalxdı. İkinci mərtəbəyə çatıb dəhlizə vurulurdu ki özünü divara söykəyib əlini sinəsinə sıxaraq dərindən nəfəs alan Sevili və yanında dayanıb bir əli ilə onun nəbzini yoxlayan Züleyxanı görüb duruxdu. Sevilin rəngi qaçmış, özü də deyəsən biraz ağlamışdı.
-Ürəyin çox tez-tez döyünür, caan. Gəl, tibb bacısı burada ikən səni də göstərək.
-Yox, lazım deyil. Əlini elə görüb biraz həyəcanlandım. İndi keçər.
Ona görə narhat olsa da İsmayıl heç nə olmamış kimi soyuqqanlılıqla və onlara tərəf baxmadan yanlarından ötüb sinfə doğru addımladı. O, Əlinin portfelini alıb geri qayıdanda artıq sinif yoldaşları sinfə qayıdırdılar. Lakin aralarında Sevillə Züleyxa yox idi. Bu İsmayılın biraz əvvəlki narahatlığını biraz da artırdı. Pilləkənləri enib birinci mərtəbəyə çatanda artıq Əli ayaq üstdə başını divara dayamış şəkildə özünü divara söykəmişdi. Yusif isə əlləri belində o tərəf-bu tərəfə boylanırdı. Portfeli Yusifə uzadan İsmayıl:
-O birilər hanı?-deyə soruşdu.
-Medsestra getdi, Xatirə müəllimə də Mirvari müəllimədən icazə almağa getdi.
İsmayıl əslində fikrində Sevilgili tutmuşdu, amma cavabla qane olmuş kimi başını yellədi.
-Necəsən?-deyə Əliyə baxdı.
-Pis deyiləm.-Əli yüngülcə başını tərpətdi.
-Pis deyiləm, nədir? Bomba kimisən.-deyə İsmayıl gülə-gülə əlini onun çiyninə qoydu. Sonra Yusifə baxıb-Kimi gözləyirsiniz? Gedin də.-deyə soruşdu.
-Dedim axı Xatirə müəllimə sinif rəhbərindən icazə almağa gedib.
-Nədir, bu vəziyyətdə də icazə verməz?
-Əşi, niyə vermir? Prosto Xatirə müəllimə dedi ki gözləyin. Getsək, hörmətsizlik olar.
-Hmm,-deyə İsmayıl yenə narahat şəkildə ətrafa boylandı. Onun