jurnalı yazmaq bəhanəsi ilə özünü sona saxlamış, sinfin boşalmasını gözləyirdi. Deyəsən ,elə Ayanın da yerindən tərpənmək kimi fikri yox idi. Rəfiqələri nə qədər dil töksələr də Ayan getmək istəmədiyini deyirdi. Xatirə müəllimə jurnalı örtüb:
-Siz gedin, qızlar,-deyə Sevinclə Asyaya baxdı.-Ayanı mən göndərəcəm.-sonra jurnalı bayaqdan başının üstündə dayanan Leylaya uzatdı,-Leyla, sən açarı qoy, biz bağlayıb çıxarıq.
-Yaxşı, müəllimə-deyə Leyla əlində tutduğu açarı müəllim masasının üstünə qoydu.
Qızlar sinifdən çıxdılar. Yerindən duran Xatirə müəllimə gəlib Sevilin yerində-Ayanla üz-üzə oturdu. Ayan bu vaxt gözlərini pəncərəyə dikmişdi.
-Ayan, bayaq nə olmuşdu?
Gözlərini pənəcərədən çəksə də xalası qızının nə soruşduğunu (guya) başa düşməyən Ayan:
-Nə vaxt?-deyə soruşdu.
-Əlinin halı niyə pisləşmişdi? Sən niyə mənə görə oldu deyirdin?
Ayan yeindən doluxsandı, dodaqları titrədi:
-Mm...mmən, mən onun üstünə çox getdim. Niyə belə eləyirsən, niyə məndən qaçırsan, deyə onu sıxışdırdım. Sonra...birdən-birə onun halı pisləşdi. Kaş belə eləməyə idim.
-İndi onu başa düşürsən?
Xalası qızının bu sualını həqiqətən başa düşməyən Ayan təəccüblə:
-Başa düşmədim,deyə qaşlarını çatdı,-nəyi deyirsən?
-Bax, deyirsən ki, mən onun üstünə qışqırdım, onu incitdim deyə o bu hala düşdü. Onun halının pisləşməyində özünü günahkar sayırsan, vicdan əzabı çəkirsən. Əli indi səndən də betət vəziyyətdədir. Çünki o səni itirmək təhlüksəi ilə qarşı-qarşıya qalıb, o səni burada al-qan içində görüb və bunlarda da özünü günahkar bilir. Ona görə də səninlə üzləşməyə, danışmağa, gözünün içinə baxmağa utanır.
-Mənim başıma gələnlərdə təkcə o günahkardır? Bəs Yusif, sevinc, Asya? Onlar mənim üzümə necə baxırlar?
-Çünki sən Əliyə daha çox acıqlısan. Çünki onun yeri sənin üçün başqadır. Düzdür?
Ayan gözlərini partadan çəkməyərək yüngülcə gülümsəyərək başını yellədi.
-Ona görə də onu başa düşməyə çalış. Ona vaxt ver, üstünə getmə.
-Sən olmasan, mən neyləyərəm?-Ayan əlini xalası qızının