olsun,-dedi,-Zərifə onun gözünü elə kor edib ki, özünü uçuruma apardığını da görə bilmir. Nə tapıb axı o qızda bilmirəm. düzdür, gözəldir, ağıllıdır, amma Kənana layiq deyil. Mən demirəm e, Kənana layiq mənəm, amma o da layiq deyil.
Bu vaxt onlara yaxınlaşan Ələddin:
-Qızlar, gəlmək fikriniz yoxdur?-deyə soruşdu.-Əhməd müəllim yenə acıqlanıb.
Nurayla Leyla narahat şəkildə bir-birilərinə baxıb:
-Gəlirik.-deyə ayaqlandılar.
Onların narahtlığı əsassız da deyildi. Çünki sonuncu cümlə Ələddin onlara çatan ara deyilmişdi və indi onun üzündə bədbin, narahat bir ifadə var idi.

Qapını açıb qarşısında halsız və solğun oğlunu, yanında isə Yusifi görən Məleykə xala əvvəl heç nə başa düşmədi. Sual və həyəcan dolu baxışlarla onlara baxdı. Əlinin məktəbdə biraz halının dəyişdiyini, amma qorxulu bir şey olmadığını deyə Yusif Əlini və portfelini Məleykə xalaya təhvil verib getdi. Məleykə xala tez əl-ayağa düşdü, Əlinin etirazına baxmayaraq onun təzyiqi ölçdü. Bayaqkına nəzərən təzyiq biraz aşağı olsa da normaldan da yuxarı idi. Məleykə xala oğlunun yerini rahatladı, uzanıb dincəlməsi üçün təkid elədi, sonra limonlu çay verərək bərk-bərk yatmasını tapşıraraq otaqdan çıxdı. Onun oğluna görə narahatlığı da da artmışdı. Son bir ayda, bıçaqlanma hadisəsindən sonra Əlidəki pisliyə doğru dəyişmənin səbəbini özündən soruşmağa cəhd eləməsə də Əli ilə Hüseynin gizli söhbətini eşitmişdi. Hüseyn qardaşını danlayır, “Adam kimi ürəyini aça bilmirdinsə daha on bir il Ayan deyib niyə başımızı aparırdın? Özü yıxılan ağlamaz. Uje gecdir, çalış bir də o qıza yaxın durma”deyirdi. Eşitdikləri Məleykə xalanı heç də sevindirməmişdi. O Əli üçün başqa xəyallar qurarkən Əli gedib gözünün düşməni olan Dilşadın qızına vurulmuşdu. Digər tərəfdən Əlinin həm fiziki, həm də psixi cəhətdən zəifləməsi getdikcə Məleykə xalanı qorxudurdu və artıq buna son verməyin, bu işə əl atmağın vaxtı idi. Özü-özlüyündə götür-qoy eləyən Məleykə xala elə bu gün necə deyərlər, oğlunu qabağına qoyub danışacaq, bu keçici