ə demişdi.
-Mənim üçün, yoxsa sənin üçün? Sən hazırlıqdan gec çıxırsan deyə mənim olduğum qrupa keçdi. O vaxta qədər biz bir-birimizi tanımırdıq.
-Yox,-deyə Sevinc inanmaq istəmədiyini bildirmək üçün başını buladı,-səniYusif öyrədib göndərib.
-Ay Yusif, Yusif. O qədər oyun oynamısan, yalan danışmısan ki heç kim sənə inanmır. Sevinc, səni qınamıram, hərdən mən də ona inanmaqda çətinlik çəkirəm, amma əlimi vucdanımın üstünə qoyub rahat şəkildə deyə bilərəm ki, Yusif səni həqiqətən də sevir. Mən onu tanıyandan gündən o ancaq səndən danışır, elə gözləri də. Və mən Yusifi yeddi aydır tanıyıram. Bir oğlanın dayanmadan yeddi ay hərəkətlərilə, gözlərilə, sözlərilə eyni bir qızdan danışması nə deməkdir, səncə? Məncə sevgidir. İnsan hamıdan gizlətdiyi, heç kimə deyə ilmədiyi sirlərini ancaq ən yaxınlarına, dostuna deyir də, düzdür? Yusif də bu aylar ərzində səndən gizlətdiyi sirlərini, səni mənə danışdı. Halbuki sən onun dostu idin, mən isə guya sevgilsi. Əslində isə elə deyil, Sevinc. Onun ən yaxın dostu mənəm, sevdiyi insansa sənsən.
Sevinc heç nə demir, yenə içindəki iki qüvvə ilə mübarizə aparırdı. Yenə Yusifə inanmayacağına dair özünə söz verdiyi gün kimsə onu müdafiə eləməyə başlamışdı. Keçən də Əli Yusifi müdafiə eləmək üçün dəridən-qabıqdan çıxmışdı. Bəs indi o neyləyəcəkdi?

Qonaq otağında-divanda yarıuzanılı vəziyyətdə televizora baxan Rafiq qardaşının otağa girdiyini görüb biraz dikəldi, televizorun səsini azaltmağa başladı.
-Axşamın xeyil.-deyə Xəyal müəllim gəlib yorğun şəkildə divanda oturdu.
-Axşamın xeyir, Mendeleyev. Mağazanı niyə belə gec bağlamısan?
-Nə bilim, istədim biraz hesab-kitab eləyim. Şükül Allaha, mağaza ikinci dəfə açılandan sonla işləlimiz pis getmi.-sonra ekrana baxan Xəyal müəllim-Yenə qəza olub?-deyə soruşdu.
-Hmm, kimdirsə mənim kimi qazla tormozun yerini səhv salıb, özünü ağaca çırpıb.
-Maşının sabah xəsətəxnadan çıxı, gedib bi də vulalsan.-deyə Xəyal müəllim qardaşına baxıb kinayə ilə gülümsündü.
-Mən tövbə eləmişəm, bir də o