i qaldırırdı.-İşim-gücüm yox idi, durub səndən danışacam?
-Nə bilim, yoxdur da yəqin. Kənan sənə baxmır deyə paxıllığından bilmirsən neyləyəsən. Heç bilirsən Kənan sənin dediklərindən xəbər tutsa, neyləyər?
-Nə demişəm e, mən sənin haqqında?
-Daha nə deyəcəksən?! Kənan bu narkomanın bacısında nə tapıb? Guya qardaşı bunu incidir deyə özünü yazıq kimi göstərib Kənanı yoldan çıxarır. O qız Kənana layiq deyil. Mən onun üçün çırpınıram, amma o məni görmür. Kənan üçün belə ölürsən məndən qabaq çıxarardın da onu yoldan.
Leyla nəfəsini tutmuş, gözləri bərəlmiş şəkildə Zərifəyə baxırdı. Axı bunların heç birini o deməmişdi. Elə bu vaxt pilləkəniçıxıb onlara çatan Kənan eşitdiklərinin şoku ilə Leylaya baxıdı. Üzündə təəccüb qarışıq bir qəzəb var idi.
-Leyla, bunları sən demisən?!
-Kənan, sən haradan çıxdın?-Zərifə onu görüb duruxdu.
-Leyla, səninləyəm,-lakin Kənan onu eşitməməzliyə vurub gözlərini Leyladan çəkmədən daha möhkəm səslə soruşdu,-sən belə bir şey demisən?!
-Kənan, vallah mən elə bir şey deməmişəm. Mən onun haqqında danışmamışam.-Leyla ağlamsındı.
-Zərifə yalan deyir? O bu qədər şeyi özündən uydurur?
-Mən...bilmirəm...
-Necə yəni bilmirəm, ay qız? Sənə kim ixtiyar verib ki, onun haqqında ağzına gələni danışasan?!-Kənan əli ilə onu geri itələdi.
-Kənan, neyləyirsən?!-bu vaxt özünü yetirən Ələddin onu Leyladan aralayıb geri itələdi. Sonra Leylanı ağlayan görcək-Niyə bu qızın üstünə düşmüsən?-deyə hirslə Kənana baxdı.
-Məncə bunu o qızın özündən soruşsan pis olmaz. Utanmır, Zərifə haqqında ağzına gələni danışır.
-Mən onun haqqında heç nə danışmamışam! O özündən uydurur!
-Ay qız!-Kənan yenidən onun üstünə gəlmək istəyirdi ki, Ələddin:
-Kənan!-deyə onu geri itələdi.-Burada nəsə səhv var. Leyla onun haqqında belə danışa bilməz. Hərhalda sən Leylanı Zərifədən əvvəl tanıyırsan. Onun qeybətcil olmadığını bilirsən.
-Nə deyirsən indi, Zərifə yalançıdır?
-Mən elə bir şey demədim. Mən Leylanı tanıyıram və onun adından danışıram.-Ələddin üzünü Zərifəyə