. Guya bilmirəm ki, sənin həyatında heç kim yoxdur?-deyə gülümsündü.
-Nə bilirsən ki, yoxdur?
-Kimdir e səncanı, kimdir?-Leyla bezgin şəkildə əllərini yana açdı.
-Sənsən!-Bunu eşitcək Leyla cərəyan vurmuştək geri atıldı. Çaşqın halda ona baxdı.-O qız sənsən,-Ələddin bayaqkından fərqli asta səslə dilləndi,-sss...ssevdiyim...
Lakin Leyla daha heç nə eşitməmək üçün əllərini qulaqlarına tutub qaça-qaça pilləkənləri düşməyə başladı. Bir gündə üç şok-ona çox gəlmişdi. Bu günkü senarinin baş qəhrəmanımı idi, ya üçüncü qəhrəmanımı idi, heç özü də bilmirdi. Ələddin isə necə deyərlər, “kimvurdu”ya getmişdi. Kim onun aıdndan yalan danışmışdı, kim aranı qatmışdı, bilmirdi. Nəhayət qəza ilə də olsa Leylaya ürəyini aça bilmişdi, amma onu itirmişdi. Bilirdi ki, Leyla bir də onun üzünə baxmayacaq.
İdman dərsi başlasa da Kənanla Ələddin dərsə girməmiş, Leyla isə geyinmə-soyunma oyağından çıxmamışdı. Vəziyyətdən xəbərdar olan Mehdi isə Kənanı yuxarı göndərməyinə peşman olmuşdu. Birtəhər Leylanın ağzından söz alan rəfiqələri isə Zərifə ilə Kənanın hərəkətlərinə nə qədər əsəbləşmişdilərsə, Ələddinin damdan düşmə sevgi etirafına bir o qədər təəccüblənmişdilər.
Növbəti tənəffüs. Sinif idman dərsindən qayıdırdı. Leyla əsəbi və kədərli şəkildə gözlərini partasına dikmişdi. Bu vaxt Ələddin sinfə girdi, qaçaraq nəzərlərlə Leylaya baxıb köks ötürdü. Ağır addımlarla partasına yaxınlaşıb portfelini oturacağına qoymuşdu ki, Leyla qəzəb dolu baxışlarla onu süzüb ayağa qalxdı, çantası ilə kitab-dəftərini də götürüb aralanmaq istəyirdi ki, Ələddin:
-Hara gedirsən?-onu belə görüb soruşdu.
-Burada oturmaq istəmirəm.-Leyla onun üzünə baxmadan soyuq şəkildə dedi.
Onun nə demək istədiyini başa düşən Ələddin köks ötürərək:
-Sən otur, sinifkomsan,-dedi,-arxaya mən keçərəm.
Leyla heç nə demədən yerinə oturdu.Ələddin portfelini də götürərək arxaya-Yusfilə Sevincin arxasındakı boş partaya keçdi. Onu belə görən oölanlar bir-birilərinə göz-qaş elədilər.
-Çıraq, nə olub, niyə bura keçdin?-Yusif