i ondan çəkdi, qaşlarını yenidən düyünlədi.Yenə üzünə narahatlıq buludu gəldi. Hətta bir anlıq qorxdu da. Ona gəldi ki, Dilşad həkim buralarda bir yerdədir və bu hərəkətinə gör anasını işdən atdıracaq. Əlinin niyə belə elədyini başa düşməyən Ayan yenə məyus oldu, gözlərini kitaba dikərək dərindən köks ötürdü.Çox keçmədi ki, zəng içəri vuruldu və Ülviyyə müəlimə də gəldi. Siniflə salamlaşandan sonra Ələddini yerində görməyib dərsə gəlmədiyini düşündü və təəccübləndi. Sonradan onu arxada partada görəndə isə təəccübü daha da artdı. Müəllimdən bir neçə dəqiqə sonra sinfə qayıdan Kənan da Ələddini öz yerində görməyib təəccübləndi. Dərsin sonuna qədər gözü arxada qaldı. Ələdddin isə narazı baxışlarla ona baxır və başını bulayırdı. Hələ çox şeydən xəbərsiz olan Kənan arabir nəzərlərini Leylaya yetirir, Zərifə haqqında dediklləri üçün onu bağışlaya bilmirdi. Lakin onu bunlardan daha çox narahat edən və maraqlandıran başqa bir şey idi. Dərsboyu özlüyündə götür-qoy edən Kənan həm sualına cavab tapmaq, həm də Ələddindən üzrxahlıq eləmək üçün onun yanına getdi. Bu vaxt Ələddin əlində qələm fikirli-fikirli qarşısındakı dəftərdə nəsə yazıb-pozurdu. Kənan asta-asta yaxınlaşıb hər iki əlilə onun çiyinlərindən tutdu. Lakin dəftərdə gördüyü yazılar onu təəccübləndirdi.
-Musayev? O kimdir?-deyə eyni təəccüblə qaşlarını çatdı.
Birdən-birə Kənanın başının üstündə peyda olmasına diksinən Ələddin:
-Bismillah! Sən haradan çıxdın?-deyə tez-tələsik dəftəri örtdü.
-Kinderdən,-gülərək əlini onun çiyninə vuran Kənan sonra ciddiləşib-Bu işlərin axırı hara gedəcək, ay çıraq?-deyib ah çəkərək onun yanında oturdu.
-Niyə bilər-bilməz Leylanın üstünə düşmüsən?-Ələddin sual dolu baxışlarla ona baxdı.
-Bilər-bilməz? Zərifənin başı xarabdır, gəlib Leylanı şərləsin? Qulağına özü haqqında, qardaşı haqqında pis sözlər çatmasa, onun Leyla ilə nə işi var? Yox qardaşı narkomandır, yox özü yaxşı qız deyil, Kənanı yoldan çıxarır...Hələ mən sənin xətirnə ona heç nə demədim.
-Sağol, xətrin əziz