olsun.-Ələddin kinayə ilə gülümsündü.-Mən çatmasaydım, öldürəcəkdin e qızı. Halbuki bilmədiyin çox şey var.
-Ay ölənlərinə rəhmət, mən də səndən elə bunu soruşacaqdım.-Kənan gözlərini qıyaraq nəsə xatırlamıştək yenidən dilləndi.-Amma mənə kişi kimi söz ver ki, düzünü deyəcəksən. Leylanın mənə qarşı olan münasibətindən xəbərin var idi?
Ələddin duruxdu. Sonra narahat şəkildə yerində vurnuxaraq:
-Sənə kim deyibsə yalan deyib.-dedi.-Elə bir şey yoxdur.
-Mən səndən elə bir şeyin olub-olmadığını soruşmuram, xəbərin varmı, onu soruşuram.
Ələdin dinə bilməyib gözlərini qarşısındakı dəftərə dikdi. Kənan isə əmin şəkildə:
-Bilirdin və buna görə də ona ürəyini açmırdın.-dedi.
Ələddin yenə dinməyib köks ötürdü. Bir Ələddinə, bir də Leylaya baxan Kənan isə nəsə xatırlamıştək:
-Çıraq, sən niyə burada oturmusan?-deyə soruşdu.
-Sabahın xeyir. Jeton indi düşdü?-deyə Ələddin kinayə ilə gülümsündü.-Qovulmuşan.
-Nə, o qovub səni? Bu qız lap ağ elədi, ha-deyə Kənan ayağa qalxmaq istəyirdi ki:
-Kənan, otur yerinə,-Ələddin qolundan tutaraq onu geri oturdu.
-Çıraq, doğrudan, nə olub? Axı bu məsələnin sənə heç bir aidiyyatı yoxdur.
-Onu kim deyir? Suyumuzu bulandıran əla bulandırıb. Məndən Leylaya, Leyladan da Zərifəyə yaman oxuyublar. İndi də Leyla elə bilir ki, Zərifənin dediklərini ona mən çatdırmışam. Düzdür, Leylada sənə qarşı bir şeylər var, amma o heç vaxt Zərifə haqqında belə danışmaz. Aranı qatan hər kimsirsə onu tapıb birtəhər eləyəcəm. Uje baxmayacam, oğlandır, ya qız.
-Deməli, belə-belə işlər,-fikirli-fikirli çənəsini ovan Kənan gözlərini zillədiyi yerdən çəkərək,-sən heç narahat olma,-dedi.-Onu mən özüm tapacam və ağıllandıracam.
Kənan bunu deyib sürətlə sinifdən çıxdı. Psixoloqu salamlayıb yanından ötərək üçüncü mərtəbəyə qalxmağa başladı. Bu vaxt otağına doğru gedən Nigar müəllimənin telefonu zəng çalmağa başladı. Ekrana baxdı. Gözlədiyi zəng elədi. Addımlarını yeyinlədib otağına girdi və zəngi açdı.
-Hə, Ümid?
-Necəsən, məktəbdəsən?
-Şükür Allaha,