, yaxşıyam. Hə, məktəbdəyəm. Nə olub ki?
-Sənə bir xəbərim var. Səninkini tapıblar.
-Mə...-duxuxan Nigar müəlimə cümlənin xəbərindən söhbətin kimdən getdiyini başa düşüb sevincək,-Qadiri?-deyə soruşdu.
-Hə, xəstəxanadadır. Səhər gətiriblər.
-Nə yaxşı? Vəziyyəti necədir?
-Yaxşısı budur, gəl, özün gör.
-Yaxşı, məktəbdən çıxım, oradayam.
-Gələndə birinci mənə dəy.
-Yaxşı, çox sağol
-Dəyməz.
Telefonu söndürən Nigar müəllimə əlini sinəsinə qoyub dərindən nəfəs aldı.
Üçüncü mərtəbədə isə Kənan Zərifədən söz almaq istəyir, Zərifə isə etirazla:
-Dedim axı, söz vermişəm, deyə bilmərəm.-deyirdi.
-Söz verdiyin adam məndən daha vacibdir?
-Kənan, məni pis vəziyyətdə qoyursan.
-İnan ki, səndən pis vəziyyətdə olanlar var. Bütün günah Ələddinin boynuna qalıb, halbuki onun heç nədən xəbəri yoxdur. Sən mənə de, gerisi ilə işin olmasın.
-Yaxşı,-deyə Zərifə narahat halda ətrafa boylandı,-Nigar sizin sinifdən iki qız danışanda eşidib.
-Bizim sinifdən iki qız?-deyə Kənan təəccüblə qaşlarını çatdı.-Əkizlər?
-Yox, əkizlər deyil. Sizdə iki qız var e, həmişə bir yerdə gəzirlər.
-Hə də, ay Allah bu mənim ağlıma niyə gəlməyib?!-deyə Kənan əlini-əlinə vurdu.-Qəmərlə Günel!
-Hə, deyəsən elə onlardır.
-İnanmıram! Biz neyləmişik ay Zəriş? Boş yerə Leylanın günahını almışıq.
-Nə deyirsən indi? Leyla süddən çıxmış ağ qaşıq oldu?
-Sən Günelgili tanmırsan. Onların yanında səhvən bir söz de, səhəri gün öz sözünü bəzəyib-düzəyib sənə elə sırısınlar ki məəttəl qalasan. Əgər Nigara da onlar deyibsə mütləq burada Leylanın heç bir günahı yoxdur.
-Leylanın səni sevməsi də yalandır?
-Yox, o yalan deyil.-Kənan gözlərini qaçıraraq ehtiyatla dilləndi.-Amma bu mənim vecimə deyil.-əlini uzaqdaraq Zərifənin əlindən tutdu.-Mənim üçün təkcə sən varsan. Amma haqsız yerə Leylaya acıqlandım. Ona görə də ondan üzr istəmliyəm. Hələ o da Ələddindən üzr istəməldir. Çünki o da elə bilib ki, sənə bütün bunları Ələddin deyib. Halbuki Ələddinin heç nədən xəbəri yoxdur. Olsa da o Leylanı sata bilməz.