Çünki onu sevir.
-Maşallah, sizin sinif hind filmlərinə döndü ki.
-Hə, görürsən ki, necə maraqlı və mehriban sinfimiz var.
-Əgər elədirsə gərək mən də Leyladan üzr istəyim.
-Yaxşı olar.
Elə bu vaxt zəng içəri vuruldu. Zərifə əlini onun əlindən çəkib:
-Gecdir, zəng vuruldu, mən gedim.-deyərək aralanmaq istədi.
-Yaxşı get. Amma çıxanda məni gözlə ha. Görüm nə öyrənə bilirəm.
-Yaxşı.-deyib Zərifə ona əl eləyə-eləyə dəhlizə buruldu.
Kənan da onun arxasınca baxa-baxa pillələri düşmyə başladı.

Kənan bu dəfə sinfə qayıdanda müəllim hələ gəlməmişdi. O da bu fürsətdən istifadə eləyərək Ələddinə baxıb “Naraha tolma, hər şey həll olundu.”deyə göz-qaş elədi. Ələddin buna biraz rahatlaşsa da, nəyin necə həll olunduğunu bilmədiyi üçün narahatlığı tam keçməmişdi. Kənan isə yerinə oturdu. Üzünü yenə öz aralarında pıçıldaşan Qəmərlə Günelə tutdu.
-Qızlar, indi kimin evini tikirsiniz?-deyə yarıciddi, yarızarafatla soruşdu.
-Biz nə vaxt kiminsə evini tikmişik?-Günel üzünü turşudaraq ona baxdı.
-Hmm, düz deyirsən.-dodağının altında mızıldanan Kənan sonra ciddiləşib.-Zarafat eləyirəm,-dedi,-dərsdən çıxanda məni gözləyin, sizinlə işim var.
-Nə iş?-qızlar duruxaraq bir-birilərinə baxdılar.
-Nə iş olduğunu bilmək istəyirsinizsə məni gözləyin.
Qızlar yaxşı desələr də üzlərində narahatlıq ifadəsi qalmaqda idi. Çox keçmədi ki, müəllim də gəldi və dərs başladı. Dərsboyu nə edəcəyəni ölçüb-biçən Kənan dərs bitər-bitməz özünü Mehdinin yanına yetirib qulağına nəsə pçıldadı. Mehdi tələsik sinifən çıxdı. Sonra Ələddinə yaxınlaşan Kənan onun da qulağına nəsə pıçıldadı. Bayaqdan qaşlarının düyünü alnında iz açan Ələddinin üzünə işıq gəldi, Rəngi açıldı. Gülümsəyərək əlini onun çiyninə vuran Kənan dönüb öz yerinə baxanda Qəmərlə Günelin sinifdən çıxmaq istədiklərini görüb tez onlara tərəf addımladı.
-Qızlar, hara gedirsiniz? Dedim axı məni gözləyin.
-İşimiz var, tez getməliyik.-deyə Günel narahat şəkildə dilləndi.
-Elə mənim də sizinlə işim var. Aydan-ildən bir namaz sizdən bir