r şey xahiş eləyirəm, siz də aradan çıxırsınız. Xahiş eləyirəm, qayıdın yerinizə.
Qızlar bir-birilərinə dəyə-dəyə yerlərinə qayıtmağa başladılar. Kənan əlləri cibində gəzə-gəzə öz yerinə gəldi. bu vaxt əkizlər Leyladan:
-Leyloş, səni də gözləyək?-deyə soruşurdular.
-Yox,-deyə Kənan Leyladan cəld tərpənərək onun yerinə cavab verdi. Həm Leyla, həm də qızlar dönüb təəccüblə ona baxdı. Kənan isə üz ifadəsini dəyişmədən,-gözləməyin,-dedi,-mənim onunlar işim var.
-Gözləyin qızlar.-deyə Leyla qaşqabağını salladı.
-Gözləməyin.
-Mənim heç bir işim yoxdur, gözləyin.
-Gözləməyin.
Bir Leylaya, bir də Kənana baxan əkizlər qımışmağa başladılar.
-Bəlkə qəpik ataq?-deyə Nuray dilləndi.
-Hə, vallah. Fatı dur, Fatı otur, oldu bu lap.-Günay da dilləndi.
-Leyla, xahiş eləyirəm, tərslik eləmə.-Kənan ona baxdı.-Bu məsələ ən çox da sənə aiddir.
Leyla çaşqın halda qızlara baxdı. Qızlar göz-qaş eləyə-eləyə
-Yaxşı Leyloş, biz getdik, hələlik.-deyə sağollaşıb sinifdən çıxdılar.
Sinif artıq boşalmaq üzrə idi. Bu vaxt tənginəfəs halda sinfə girən Mehdi:
-Çağırdım, amma içəri gəlmək istəmirlər.-deyə çölü işarə elədi.
-Çox sağol. Söz verirəm, bunun qarşılığında sabah müəllimlərə yalvaracam ki, sənə qayıb yazmasınlar.
-Niyə?
-Niyə olacaq, bu gün ikinci yarımfinaldır.-Kənan bunu deyib çölə çıxdı. Pəncərənin ağzında dayanıb o tərəf-bu tərəfə boylanan Zərifə ilə Nigara yaxınlaşdı.-Burada niyə dayanmısınız? İçəri niyə gəlmirsiniz?
-Nə oldu, boyunlarına aldılar?-deyə Zərifə maraqla soruşdu.
-Yox, sizi elə ona görə çağırmışam da, üzləşdirməyə.
-Uff Kənan,-Nigar narazılıqla üzünü turşutdu,-sən niyə bu məsələni bu qədər böyütdün? Mən axı söz vermişdim.
-Sən də bundan sonra bax, kimə söz verirsən, kmdən söz alırsan. Onlara mənim sinif yoldaşımla, dostumla aram dəyməlidir? Gəlin içəri.
Qızlar onun arxasınca sinfə girdilər. Onları görcək Qəmərlə Günel duruxub bir-birilərinə baxdılar. Elə Leyla da təəccübləndi. Sinifdən axırıncı çıxan sual dolu baxışlarla bir Kənana, bir də