ı kəsdi.
-Çəkil Kənan, mən bunların saçlarını yolub əllərinə verməsəm...
-Leyla, heç sənə yaraşar bu? Səbrli ola, otur.-deyə birtəhər onu sakitləşdirib yerinə oturdan Kənan üzünü qızlara tutub kinayə ilə,-Nə demişdim, mənə minnətdar olacaqsınız deməmişdim?-sonra üzünü maraqla onu izləyən Nigara tutdu.-Baldız, bilirəm indi fikirləşirsən ki, Kənan məni bura niyə çağırıb? Axı burada mənlik bir şey yoxdur. Nç, bu tamaşanın rejissoru sənsən, bu bacılar,-deyə arxanı işarə elədi,-sənə senari veriblər, sənsə oxuyub araşdırmadan tamaşa qurmusan. Olmaz, adam bir baxar, senarini kimdən alır, orada nə yazılıb, ondan sonra iş görər də. Görürsən, heç birimiz öz rolumuzda deyilik. Bu yazıq Ələddindən heç da nışmıram. Dayanan yerdə pis rol oldu qaldı ortalıqda.
-Görən də deyər, serial çəkmisən,-deyə Zərifə gülümsündü,-maşallah, hər şeydən də xəbərin var.
-Uşaqlar var, şərait yoxdur,-deyə Kənan özünəməxsus əda ilə əlini telinə apardı, sonra ciddiləşib,--dünən axşam teatr haqqında verilişə baxmışam.-dedi. Sonra arxaya çevrilərək üzünü Günelgilə tutdu-Hə qızlar, özünüzü müdafiə eləmək üçün nəsə sözünüz var?
-Biz niyə özümüzü müdafiə eləyək ki?-Qəmər özünü sındırmadan dilləndi,-Biz nə eşitmişik, onu da demişik. Bu bir, ikincisi də ki, biz gedib Nigarın ovcuna nəsə qoymamışıq ki. Öz aramızda danışırdıq, o özü gəlib söhbətimizə qarışdı.
-Bəlkə elə o özü Zərifəyə hər şeyi dəyişdirib deyib?
-A sən bunlara bax e,-deyə Nigar təəccüb və heyrətlə onlara baxdı,-siz nə arsız qızlarsınız az?
-Döndü dolandı, bütün günah bizim boynumuza qaldı. Leylanın gözü Zərifəni götürmürsə, buna biz neyləyək?
-Az, siz hələ danışırsınız da?-Leyla yenidən dik atılıb onlara sarı gəldi.-Adamda bir həya, bir üz olar.
-Sən heç özündən danışmırsan. Yalandır yoxsa Kənanda gözünün olmağı?
-Ay qız, mən sizi...-deyə onların üstünə şığımaq istəyən Leylanın qabağını yenə də Kənan kəsdi, ona yerinə keçməsini və sakitləşməsini məsləhət görüb üzünü bayaqdan onları izləyən Ələddinə tutdu:
-Hə çıraq, bayaq