araqatanı tutum, qızdır ya oğlandır, baxmayıb birtəhər eləyəcəm deyirdim. Nə oldu, niyə susursan?
-Nə deyim,-deyə Ələddin üz ifadəsini və vəziyyətini dəyişmədən dilləndi,- mən bunlara nəsə deməklə, və ya eləməklə bunlar düzələcəklər? Yox. Allah ağıl versin. Başqa sözüm yoxdur.
-Özünüz özünüzü biabr elədiniz, başqa heç nə.-Kənan bu dəfə məzəmmət dolu baxışlarla üzünü qızlara tutdu.-Gedin, biraz Allahdan özünüzə ağıl diləyin. Ona-buna torba tikməklə, insanların gözündən düşməkdən başqa bir şey qazanmırsınız. Nə qədər gec deyil, özünüzü düzəldin.
Həm biabr, həm də pərt olan qəmərlə Günel heç nə demədən durub sinifdən çıxdılar. Zərifəyə işarə eləyən Kənan Leylaya yaxınlaşdı. Onun yaxınlaşdığını görən Leyla özündən ixtiyarsız ayağa qalxdı.
-Leyla, bu gün sənə dediyim sözlər üçün səndən dönə-dönə üzr istəyirəm. Zərifədən o sözləri eşidəndə dəli oldum, elə bildim sən doğrudan da belə demisən. Bu günə qədər səndən gül qədər də inciməmişəm. Sən çox yaxşı qızsan. Amma mən Zərifəni sevirəm.
Birdən-birə Kənanın onun qarşısına keçib üzr istəməsi ilə qanadlanan Leylanın Kənanın sonuncu cümləsi qanadları qırılaraq üzü üstdə yerə dəydi. Qaşları yenidən çatıldı, gözlərini qaçıraraq narahat şəkildə ətrafa baxdı.Bu cür üzrxahlığın ardından bu cümlə sillə kimi çırpılmışdı üzünə. Lakin onun bu hakına ondan da çox yanan var idi. Sevdiyinin çarəsizliyi ilə çarəsizliyi iki qat artan ələddin buna görə kimi qınayacağını bilmirdi.
-Mən də səndən üzr istəyirəm, Leyla,-deyə bu qısa sükutu Zərifə pozdu,-Mən sizin sinfin uşaqlarını yaxşı tanımıram. Ona görə də kimin düz, kimin yalan deyəcəyini bilmədim. Bağışla.
-Allah bağışlasın, əsas odur hər şey öz yerini tapdı.-gözlərini yerdən qaldırmayan Leylanın səsi titrəyirdi.
-Mən də hamınızdan üzr istəyirəm.-Nigar da dilləndi.-Kənan düz deyir, gərək əvvəl söhbətin əslini öyrənərdim, mənə görə aləm bir-birinə dəydi.
-Leyla, məncə sən də üzr istəməlisən-Kənan Ələddini işarə eləyərək astaca dedi.
-Bilirəm.-deyə hələ də onun üzünə baxmayan