mən psixoloqam ha. Olmaya məndən nəsə gizlədirsən?
-Heç nə gizlətmirəm. İndi hər şeyi deyəcəm. Sən əvvəl keç orada otur.-deyə Ümid ona stulu göstərdi. Sonra nişanlısına nəsə işarə eləyərək keçib onunla üz-üzə oturdu.-Qadiri bu gün səhər Dilarəgil tapıblar,-Nigar müəllimə başını qaldırıb əlində su bardağı ona sarı gələn Dilarəyə baxdı. O indi Dilarənin niyə burada olduğunu başa düşdü,-ölmüş halda. Axırıncı doza.
Bunu eşitcək Nigar müəllimə dik atıldı, gözləri bərəlmiş vəziyyətdə əlini ağzına tutdu.
-Necə yəni ölmüş vəziyyətdə? Zarafat eləyirsən? Dilarə bu nə deyir?
-Özünü ələ al, Nigar,-su bardağını ona uzadan Dilarə əlini onun çiyninə qoydu,-soyuqqanlı ol.
-Bunu Dilarəgil onun cəsədinin yanında tapıblar.-deyə Ümid həkim xalatının cibindən çıxardığı yarıbükülü kağızı ona uzatdı,-sənə yazıb.
Gözləri bərəlmiş şəkildə həyəcanla bir Ümidə, bir də əlindəki kağıza baxan Nigar müəllimə əlləri əsə-əsə ondan alıb elə əsə-əsə də qatını açdı. Orada bunlar yazılmışdı.
“Bilirəm ki hamıvız mənə nifrət edirsiz. Hamıvızın mənnən zəhləsi gedir. Çünkü mən çox pis insanam. Sizdə günah görmürəm, çünkü mən də atam nifrət eliyirəm.o mənim anamın həyatını məhv eliyib, sonra mənim. Vəhşilik nəticəsində dünyaya gələn bir insan, elə vəhçi kimi yaşayıb elə də ölməli idi.Amma daha çox həyatıvızı korluya bilmərəm. buna nə hakqım var, nə dəvaxdım. Uje bu ağrılara da dözə bilmirəm. Mən cəhənnəmliy adamam,ama cəhənnəm əzabını bu dünyada çəkirəm.İndidə bir əlimdə ruçka, birində şirpist yazıram. Uje dözə bilmirəm.onsuz da bəs qədə günah yığmışam boynuma. Nigar heyif ki gec gəldin həyatıma çox heyif. Bilki məni də ürəyim var və səni görənnən sonra otuz ildə birinci dəfə ürəyimin döyündüyünü his elədim. Amma sən çox gejikdin. Sən məni qarannıx, çirkap dolu dünyama işıx saldın, mənsə sənin tərtəmiz dünyana ləkə ola bilmərəm.Bağışda məni, axırıncı dəfə səni çox pis qorxuddum. Çünkü mənim kimi pis adamların sonun belə olur. yəqin əvəlləri də eyni olur, hamısının atası...Birdə Kənan var idi,