, Kənan. Zərifənin arxasınca düşən oğlan. Ona de ki daha Qadir yoxdur. Bacımı qoruya biləcəksə, qorusun, bilməyəcəksə ona yaxınlaşmasın. Anama, bacıma, bir də qardaşıma de ki məni bağışdasınnar...”
Nigar müəllimənin özündən ixtiyarsız gözündən süzülən yaşlar kağızda dairələr əmələ gətirir, hərflər bir-birinə qarışırdı. O başını qaldırıb sual və kədər dolu baxışlarla Ümidə baxdı.
-Niyə axı, o n iyə belə elədi?
-Orada yazmayıb?
-Mən ona kömək eləyəcəkdim, o niyə belə elədi? Mən indi onun ailəsinin üzünə necə baxacam?
-Nigar, özünü ələ al, biraz,-Dilarə ona tərəf əyilib əlindən tutdu,-sən psixoloqsan, özünü toplamağ bacarmalısan.
-Deyiləm, psixoloq insanlara kömək edir, mən isə heç nə eləyə bilmirəm.
-Nigar, bu sənin günahın deyil, sən ona kömək eləyə bilməzdin. Çünki o uje özünü məhv eləmişdi. Nə deyim, Allah günahlarını bağışlasın.-deyə Ümid də dilləndi.
-Hə Nigar, sən onların dəqiq adresini ver, uşaqları göndərim, gedib anasını gətirsin.
-Uff,-deyə yirğun şəkildə əli ilə başını tutan Nigar müəllimə ayağa qalxaraq-mənə hava lazımdır,-dedi,-ürəyim sıxılır, mən biraz özümə gəlim, adresi sonra danışarıq.
-Yaxşı, gəl biraz çölə çıxaq.-deyə Dilarə onun qolundan tutaraq çölə çıxardı.
Parkdakı oturacaqlardan birində oturub həyəcanla ayaqlarını əsdirən, barmaqlarını bir-birinə sıxıb ətrafa boylanan Xəyal müəllim yeyin addımlarla ona sarı gələn həmkarını görcək ayağa qalxdı.
-Xəyal, xeyirdir, nə olub? Məni niyə bura çağırmısan?-Xatirə müəllimə yaxınlaşa-yaxınlaşa soruşdu.
-Hə, xeyidi,-deyə gülümsəyən Xəyal müəllim onun əlini tutub,-indi hamısını deyəcəm.-dedi.
-Xəyal, görən olar.-Xatirə müəllimə narahat şəkildə ətrafa boylanaraq əlini çəkməyə çalışdı.
-Olsun da, kimdən nə gizlimiz va?-Xəyal müəllim onun əlini daha möhkəm tutdu.-Mən sənə qalşı həmişə ciddi olmuşam, bulada əlini tutulamsa, deməli, çox ciddiyəm.-digər əlini də tutaraq ona biraz da yaxınlaşdı.-İndi diqqətlə mənə qulaq asmağını istəyiləm. sənə çox aşiqəm, bilisən. Bi öml boyu belə əlləlindən