girdilər.
-Bağışlayın müəllimə, olar?-deyə Xəlil icazə istədi.-Sevilin kitablarını gətirmişdim.-o əlindəki kitablar olan zənbili göstərdi.
-Olar, gəl,-Mirvari müəllimə maraqla onu süzdü,-sən bizim məktəbdə oxumusan?
-Bəli,-deyə Xəlil Sevilin arxasınca onun partasına doğru gedə-gedə dedi,-Şahnaz müəllimənin sinfində.
-Sevilin qohumusan?
-Bəli, həm də nişanlısı.
Arxada bir gurultu qopdu ki, gəl görəsən. Bütün sinif bu səsə diksinərək arxaya döndü. İsmayılın bayaqdan əlləş-vuruşla düzəltdiyi evi sonuncu daşı qoyulmadan dağılmışdı. Necə ki bir ay əvvəl beləcə dünyası dağılmışdı. O isə bu səsə nəinki diksindi, əksinə heç nə olmamış kimi əyilib kitablarını yığmağa başladı. İmkanı olsaydı, bəlkə Xəlili pəncərədən atardı, amma indi sadəcə kitabları yığmaq lazım idi.
-Evi yıxıldı.-Mehdi biraz ciddi, biraz da zarafatyana sinifdəkilərə İsmayılı işarə elədi.

-Bəs o kitablarla elə oynayarlar? Bərəkallah!-deyə Mirvari müəllimə ona baxıb başını buladı, sonra üzünə Xəlilə tutdu.-Allah sizi xoşbəxt eləsin. Sevil yaxşı qızdır, ağıllı-tərbiyəli. Sən də pis oğlana oxşamırsan.
-Sağolun müəllimə. İcazənizlə mən gedim.-qızaran Xəlil ayaqlandı.
-Necə istəyirsən.
Qapıya tərəf gedən Xəlil işarə eləyib Sevili çölə çağırdı. Sevil narazı halda onun arxasınca çıxdı.
-Uydaa, bu nədir? Sevil tapa-tapa bunu tapıb?-deyə Mehdi ağzını büzdü.-Özümə şükür elədim.
-Hmm, ujas, ya toje ni nravitsya.-deyə Asya da ona qoşuldu.-Nə gündədir o?
-Sevil tapanda sizdən soruşacaqdı?-üzünü turşudan Yusif onlara baxdı.
-Heç yazığın özündən soruşublar ki?-Nuray da söhbətə qoşuldu.
-Sizin işiniz-gücünüz yoxdur?-Mirvari müəllimə tərs-tərs onlara baxıb səsini qaldırdı.
Bu vaxt Sevil sinfə qayıtdı və hamı heç nə olmamış kimi susub işinə davam elədi. Bir neçə dəqiqədən sonra Ayanla Kənan ard-arda sinfə girdilər. Onlar yolda qarşılaşmışdılar və Kənan kitabları gətirməkdə Ayana kömək eləmişdi. Kənanın kədərdən başqa üzünün təraşsız halı oğlanların diqqətindən yayınmamışdı. Bəziləri ona baxıb başını