ı bulayır, bəzisi isə sadəcə qımışırdı. Sinfə girər-girməz reflektiv olaraq nəzərlərilə onu gəzən Ayan yenə də onu sinifdə görməyib məyus oldu. Onunla danışmasa,üzünə baxmasa da Əlinin varlığı da Ayana yetirdi və o hələ də bir möcüzə gözləyirdi.
Tənəffüs. Əli bir əlində portfeli, digərində zənbil sinfə yaxınlaşırdı. Evdən bura kimi on beş kitabı dartmaq həm fiziki, həm də mənəvi cəhətdən yorğun Əlinin taqətini daha da kəsmişdi. Son gücünü toplayaraq pilləkənin başında nəfəsini dərmək üçün yerə qoyduğu portfellə zənbili götürüb dəhlizboyu getməyə başladı. Sinfə çatırdı ki, qapıda Mehdi ilə rastlaşdı.
-Haradasan ə? Bu nə vaxtın gəlməyidir?-Mehdi salamlaşmadan əlləri belində zarafatla soruşdu.
-Mixaylo, heç səni burada sürüyəcək halda deyiləm. Çəkil, onsuz da qollarım qırılır.
-Yaxşı, keç daha, öldün sən, rəngin zadın da qaçıb.-Mehdi qapıdan aralanıb ona yol göstərdi. Əli ondan aralanıb sinfə girirdi ki, Mehdi nəsə xatırlamıştək-Hə, bu arada Biologiyadan ikimizə də illiyə üç getdi.-dedi.
-Sağol, Allah səni də sevindirsin.-Əli geri dönüb kinayə ilə ona baxdı.
Mehdi kinayə ilə ağzını əydikdən sonra əllərini cibinə salıb dəhlizə boylandı. Ora-bura qaçan, söhbətləşən uşaqlardan bir qədər aralıda Asya üzü pəncərəyə dayanıb uzaqlara baxır, arabir də əlini gözünə aparırdı. Maraq və təlaş Mehdini bürüdü:
-Asya bajı, nə olub?-deyə ona yaxınlaşdı.-Kimsə bir söz deyib?
-Net, nə olacaq ki?-onun gəldiyini görcək Asya tez üz-gözünü silib heç nə olmamıştək,-Nikomu niçevi ne skazal.
-Bəs niyə ağlayırsan?
-Ağlamıram ki, prosto,-Asya uydurmağa bəhanə axtararkən Mehdi bir qaşını qaldırıb ona inanmadığını bildirmək üçün başını bulayırdı,-xoroşo, ağlayıram.
-Onu mən də görürəm. Soruşuram ki, niyə ağlayırsan?
-Skuçayu.-Asya məyus şəkildə gözlərini yerə dikib dodaqlarını büzdü.
-Skuçayu, skuçayu,-Mehdi alnını ova-ova gözlərini qıyıb düşünməyə başladı,-bu skuçayu nə demək idi?
-Yəni, darıxıram. Məktəb uje qurtarır, mən isə məktəb üçün, uşaqlar üçün indidən darıxıram.
-Ee, mən