Kərəm yaxınlaşıb nə olduğunu xəbər aldı.
-Heç, pulunu itirib.-Əliyə göz-qaş edən İsmayıl onun yerinə cavab verdi.
-Əşi, təki itən pul olsun. Əsas odur ki, canın sağolsun.-deyə Kənan da söhbətə qoşuldu.
Lakin Əli heç cür sakitləşə, özünü ələ ala bilmirdi. O, Yusifin qolundan tutaraq özünə tərəf çəkib:
-Sən get çölə nəzarət elə.-dedi.
-Yaxşı, başa düşdüm.-deyə Yusif başını yelləyərək ondan aralandı.
Dəhlizə çıxanYusif bir xeyli ətrafa boylandı. Qızlar görünmürdü. Sonra Əlinin qarasına deyinə-deyinə köynəyinin yaxasını, üst-başını düzəltməyə başladı. Bu an kiminsə ona yaxınlaşdığını hiss elədi:
-Dost, nə olub sənə? Doğrudan dalaşmısınız?-Sevinc təlaşla ona baxırdı.
-Yoox, nə dalaşmaq? Prosto istədik doğruçu olsun.
-Yaman doğruçu olub.-deyə Sevinc onun əyilmiş qalstukunu, dağılmış saçlarını düzəltməyə başladı.
Bu qədər məsafədən özünü qəribə hiss eləyən Yusif:
-Yaxşı, yaxşı,-deyə özünü geri çəkdi, sonra yadına nə düşdüsə,-Ayan hanı?-deyə soruşdu.
-Nə bilim. Başım Sevinclə söhbətə qarışıb, bir də gördüm yoxdur. Tez gəldim ki, görüm sinifdədir? Görməmisən?
-Yoox,-deyə Yusif ətrafına boylandı,-bayaqdan buradayam. Gəlsəydi, görərdim. Bəlkə müəllimlər otağındadır?
-Ola bilər. Gedim, baxım, haradadır?
Sevinc bunu deyib aralandı. Bir müddət onun arxasınca baxan Yusif yenidən üzünü pəncərəyə tutub Əlinin arxasınca deyinməyə başladı. Birdən arxadan:
-Yusif, Əliyə nə olub?-deyə bir səs eşitdi.
-Əşi, nə olacaq? Ayana yazdığı mək...-birdən özünə gələn Yusif dönüb səs gələn tərəfə baxdı. Bu ki, Ayan idi. Udqundu. Nə edəcəkdi?
-Ayana?-deyə Ayan qaşlarını çatıb ona baxırdı.
-Aaa...Ayan,...sən nə vaxt gəlmisən?-Yusif nə deyəcəyini bilmirdi.
-Bayaqdan içəridəyəm. Əli dəli kimidir? Nə olub ona?
-Həə.. oo,-Yusif başını qaşıya-qaşıya,-onun bir xalası qızı var.-dedi.-Adı da Ayandır. O məktub yazıb....eee....o məktubu da deyəsən qızın qardaşı tapıb...Yazıq ona görə nə eləyəcəyini bilmir.
-Həə,-deyə Ayanın qaşları düyünləndi, əhvalı pozuldu,-Sevinc haradadır?-deyə