z vermişəm, universitetə girsəm, sinifkom olmayacam.-dedi.
-Can Leyla, sənə kömək eləyərdim, amma müəllim bu gün hazırlığı saat birə salıb.-deyə getmək üzrə olan Züleyxa dilləndi.
-Mən də gec getsəm, Xəlil söz eləyəcək, yoxsa vallah qalardım.-deyə Sevil də ona qoşuldu.
-Yox qızlar, siz narahat olmayın, gedin. Onsuz da bir şey qalmayıb.-Leyla başını kitabın üstündən qaldırıb onlara baxdı, sonra nəzərlərini hələ də Zamangilin yerində onu gözləyən kitablara dikib,-haradasa əlli dənə.-dedi.
Qızlar sağollaşaraq çıxdılar. Sinifdə isə Leyladan başqa Kənən, Kərəm, bir də Ələddin qalmışdılar. Kənanla Kərəm getmək üçün hazırlaşsalar da Ələddin əlləri cibində pəncərənin qabağında vurnuxurdu. Kərəm Kənana yaxınlaşıb kinayə ilə:
-Bu nə üz-gözdür ə, bu nə saç-saqqaldır? Qaynına yas saxlayırsan?-deyə başını bulaya-bulaya soruşdu.
-Yox ə, nə yas? Prosto iki-üç gündür suyumuz gəlmir.-deyə gözlərini qçaıran Kənan üzünü pəncərənin qabağında var-gəl edən Ələddinə tutub-Çıraq, gəlmirsən?-deyə soruşdu.
-Yox, siz gedin, mən birini gözləyirəm.-deyə Ələddin ona göz-qaş elədi.
-Hmm, yaxşı biz getdik onda.-Kənan gülümsəyərək dodaqlarını büzdü.
Beləliklə onlar da sinifdən çıxdılar. Ələddin isə qaldı. Leylanı belə tək və köməksiz qoyub getməyi özünə yaraşdırmadı. Yavaş-yavaş digər partaya doğru əyilib barmaqları ilə kitabları sayan Leylaya yaxınlaşıb dəftəri onun qabağında çəkməyə başladı. Əlinin altından dəftərin sürüşüb çıxdığını hiss eləyən Leyla diksindi, tez arxaya dönərək:
-Bismillah, bu nədir?-deyə dik atıldı.
-Qorxma,-Ələddin gülümsəyərək öz yerində-onun yanında oturdu,-harada qalmısan?-deyə dəftərə göz gəzdirdi.
-Sən niyə getmədin?-Leyla təəccüb və narahatlıqla ona baxdı.-Hazırlığın yoxdur?
-Kəfənim var ki, gorum da olsun? Dedim heç olmasa bir işə yarayım.
-Ehtiyac yoxdur e, Ələddin. Onsuz da bir şey qalmayıb, özüm eləyərəm.-deyib Leyla dəftəri ondan almaq istədi.
-Leyla,-Ələddin dəftəri yenidən öz qabağına çəkib ona baxdı,-məqsədim sadəcə bir sinif yoldaşı kimi sənə