on bir illik zəhməti hədər eləyəcəksən,-dedi. Sevinc isə qorxa-qorxa anasına baxırdı. Anası onunla yanaşı divanda otura-otura sözünə davam elədi,-Ana, ürəyimdə biri var, dedin, gəncsən, olar belə şeylər deyib səni başa düşdüm. Sonra o da məni sevir, amma mən ona inanmıram, dedin, yenə səni başa düşdüm. Amma görürəm ki, sən özün-özünü başa düşmək istəmirsən, ürəyinə söz keçirə bilmirsən.-Sevinc gözlərini yerə dikdi, gözləri doldu, boğazı qəhərləndi. Qızını belə görən Xavər xala üz ifadəsini və səs tonunu biraz yumşaltdı.-Gözəl qızım, ağıllı qızım, olmayacaq duaya amin deməzlər. Çıxar at bu fikri başından. Sənin gələcəyin hələ qabaqdadır. Atan da, mən də sənin üçün əlləşirik, oxuyub yaxşı sənət sahibi olasan deyə əlimizdən gələni eləyirik. Amma Yusifi özün bizdən yaxşı tanıyırsan, necə qaynağan uşaq olduğunu özün də bilirsən. Onun ailəsini isə biz tanıyırıq. Vaxtilə Valehin öz ailəsinin başına gətirdiklərini oğlunun da sənin başına gətirməsinə göz yuma bilmərik. Sən bizim gözümüzün ağı-qarası bircə qızımızsan, gözümüzün qabağında bədbəxt olmağına razı ola bilmərik. Hələ atan, dünyanı dağıdar. Gördün, keçən dəfə necə hirslənmişdi? Ona görə də heç nəyi yox, gələcəyini fikirləş. Yusifdən sənə xeyir gəlməz.-anası danışdıqca sevincin qəhər Sevinci boğur, göz yaşları yanağından sel olub tökülürdü.-Mənim qızım ağıllıdır, bilirəm ki, bizi başa düşəcək.-deyə Xavər xala qızına sarılıb yanağından öpdü. Sevinc də başını anasının sinəsinə sıxdı. beləcə otaqda bir müddət səssizlik oldu. Bu səssizlikdə çöldə yağan yağışın səsi aydın eşidilirdi. Diqqətlə çölə qulaq verən Xavər xala-Bıy, yağış yağır?-deyə öz-özünə dilləndi.
-Hə, deyəsən.
-A, mənim ipdə paltarlarım var e,-deyib Xavər xala cəld yerindən qalxıb otaqdan çıxdı.
Sevinc də divandan qalxıb asta-asta pəncərəyə doğru gəldi. Pərdəni aralayıb əvvəlcə səmaya baxdı. Səma boz buludlardan görünmürdü. Sonra aşağı boylandı. Yağış damcıları navalçalara dəyib xoş bir ritm yaradırdı. Birdən dayandığı yerdə dik atıldı, ürəyi əsdi,