toxundu. Gözlərini qaçıran Sevinc əlini də çəkmək istəyirdi ki, çətir əlindən çıxaraq küləyə qoşulub yaxınlıqdakı ağacın budağına ilişdi. Yağış Sevinci də islatmağa başladı. yusif tez-tələsik gödəkçəsini soyunub onun çiyninə saldı, gödəkçənin papağını başına keçirdi.
-Bəs sən?-Sevinc çəkinə-çəkinə onun üzünə baxdı.
-Mənə heç nə olmaz, sən islanma.-Yusifin göz yaşlarını yağış yuyub aparsa da gözlərindən şişkinlik hələ getməmişdi.
-Yaxşı, gəl gedək.-deyib Sevinc onun qolundan yapışaraq özü ilə aparmağa çalışdı. Lakin Yusif ani hərəkətlə qolunu ondan çəkib əlini tutdu. Sevinc arxaya dönüb təəccüblə əlini onun əlindən çəkmək istədi.-Yusif, sən neyləyirsən? Camaat bizə baxır.
-Camaatı fikirləşən qız əlinə zontik alıb bura gəlmir.
-Mən dostum üçün buradayam.
-Nə oldu, mən axı sənin dostun deyildim?
-Mən dostumu geri istəyirəm, mən əvvəlki Yusifi istəyirəm!
-Mənsə o Yusif deyiləm! Niyə başa düşmürsən? Niyə mənə inanmırasan? Atama görə, hə? Çünki mən o atanın oğluyam. Allah mənə lənət eləsin ki, mənim belə bir atam var! Amma mən o deyiləm, Sevinc, onun kimi olmayacam!-səssizlik. Göz yaşları yenidən yağışa qarışan Yusif üzünü yan tutub dişini damağına sıxır, sinəsi gərginlikdən tez-tez qalxıb enirdi.-Yadındadır,-deyə özünü sakitləşdirməyə çalışaraq daha asta tərzdə, nəsə xatırlamıştək Sevincə baxdı,-sən ilin əvvəlində Gülərlə danışanda nə demişdin? O səni sevirsə, bir gün mütləq sənə qayıdacaq. Mən həmişə sənin yanında idim, Sevinc. Amma indi tamamən sənə qayıtmışam.
Sevinc gözlərini qaldırıb heyrətlə onun üzünə baxdı. Yusif bunu necə yadında saxlamışdı? Tez də gözlərini qaçırıb etirazla:
-Mən onu sənin üçün deməmişdim.-dedi.
-Hmm, başa düşdüm,-Yusif əminlik qarışıq bir kinayə ilə başını yellədi,-Djavid üçün demişdin. Sən axı hələ də onu gözləyirsən, o isə yayda elçilərini göndərəcək. Hə də, sevən adam belə olar. O qədər sevirdi ki, hətta nəfsinə də sahib dura bilmədi.
Bu vaxt şimşək çaxd və ardınca səsi göydə qorxunc bir əks-səda yaratdı. Sevinc qorxudan