n yerində çırpınaraq özünü Yusifin üstünə atdı, başı onun sinəsinə yaslandı. Bir anlıq özü də nə etdiyini başa düşmədi. Aralanmaq istədi, amma sanki bir qüvvə onu Yusifə sıxmışdı. Qorxudan möhkəmcə yumduğu gözlərini açmadı. Ona bu qədər yaxın olmaq, ürəyinin ritminə qulaq asmaq, o qədər xoş idi ki...Bu ifadəolunmaz bir duyğu idi. elə Yusif də tərpənmədən dayanmışdı. Qorxurdu ki, tərpənsə, ya da onu qucaqlamağa cəhd eləsə, bu sehr pozulacaq. Amma o bu anın bitməsini istəmirdi. Sevdiyinin qoxusunu, hərarətini, ürək döyüntülərini belə hiss eləyirdi. Başqa bir şey də var idi. Sevincin əli ayaqdan bəri onun əlində idi. Məgər, Sevinc bunun fərqinə varmamışdı? Lakin indi Yusif üçün vacib olan başqa bir şey idi. Sevinc. O isə indi düz ürəiyinin üstündə idi. Yağış ikisini də islatmışdı. Şimşəklər isə ard-arda çaxmaqda, göy haray qoparmaqda idi.
-Sevinc! Yusif! -Blokdan gələn bu səs anın bütü n sehrini pozdu. Xavər xala əsəbindən qızarmış halda onlara baxırdı. Yusiflə Sevinc onun səsini eşitcək bir-birilərindən aralandılar.-Çıxın yuxarı!-əlləri belində sərt ifadə ilə qızına baxan Xavər xala sonra eyni ifadə ilə Yusifə də baxdı.
Ürəklərinə qədər islananlar indi də qulaqlarına qədər qızarmışdılar. Xavər xala ikisini də qabağına qatıb yuxarı çıxardı. Yusifə tez evlərinə çıxıb əynini dəyişməsini, başını qurulamasını tapşırdı. Xoşbəxtlikdən Malik əmi biraz sonra gəldi. Sevinc isə axşam boyu anasının sərt baxışlarından qaça bilmədi. Yusifin ata-anasının evdə olmadığını bilən Xavər xalanın ürəyi dözməyib onu yoxlamağa yuxarı çıxdı. Axşam çörəyini də yeməyən Yusif öz otağında atılıb qalmışdı. Artıq hərarəti də yüksəlmişdi. Etiraz eləsə də Xavər xala onu dilə tutub aşağı gətirdi. Divanda ona yer salıb dərman, zoğallı çay, qısası, hərarətsalıcı nə varsa, verdi. Təbii ki, Malik əmi bunu etirazla qarşıladı. Amma Xavər xala onu da birtəhər dilə tutdu, gecəboyu Yusifin başında keşik çəkdi. Qonşu oğlunun onlarda qalmasından narahat olan Malik əmi isə səhərə qədər dəhlizdə o baş-bu