ə narahat halda ətrafına boylandı.
-Bayaq səni axtarırdı. O tərəflərə bax.-deyə Yusif əli ilə dəhlizin digər ucunu göstərdi.
Ayan aralanmaq istəyitdi ki, Yusif onu saxladı:
-Ayan, məndən eşitdiklərin...yəni Əli istəmir ki, kimsə bilsin. Yəni...
-Narahat olma, Yusif. Mən səndən heç nə eşitməmişəm.-deyib Ayan aralandı.
Yusif dəli kimi dəhlizin ortasında o tərəf-bu tərəfə vurnuxur, Əliyə bunu necə izah eləyəcəyini bilmirdi. Bir xeyli dəhlizdən var-gəl edib sinfə qayıtdı. Əli əlləri ilə başını tutub oturmuş, İsmayıl isə əlləri qoynunda onun başının üstündə dayanmışdı. Növbəti dərs Əli beləcə gərgin və əsəbi oldu, fikrini dərsə verə bilmədi. Babasının vəziyətinin pisləşməsinə onsuz da üzülən Ayan Yusifdən eşitdiklərindən sonra daha da məyus olmuşdu. Hislərinin qarşılıqsız olduğunu düşünüb yusif isə dərs boyu çənəsini saxlaya bilmədiyi üçün həm vicdan əzabından, həm də Sevincin təəssüf dolu baxışlarlarından qurtula bilmirdi.
Zəng idman dərsi üçün çölə vurulmuşdu. Sinif aşağı düşmək üçün hazırlaşırdı. Tələm-tələsik çantasını belinə atan Kənan sinifdən çıxmaq üzrə olan Ələddini səsləyib onu da gözləməsini istədi. Onlar sinifdən çıxdılar.
-Çıraq, yenə dalaşmısınız?-deyə Kənan sözlü adamlar kimi Ələddinə baxdı.
-Nə?-deyə fikirli gözlərini yerdən çəkən Ələddin təəccüblə ona baxdı.
-Leyl ilə deyirəm, yenə də dalaşmısınız?
-Yoox, niyə dalaşaq ki?
-Nə bilim, bütün günü sizi izləmişəm. Nə bir-birinizlə danışırsınız, nə də qaşqabağınız açılır.-Kənan bir anlıq susub sonra çəkinə-çəkinə-Dedim bəlkə ona nəsə demisən?-deyə göz vurdu.
-Nə deməliyəm ki?
-Yaxşı da çıraq. Nə demək istədiyimi məndən yaxşı bilirsən. Bu gün sevgililər günüdür. Dedim yəqin ona ürəyini açmısan, o da sərt reaksiya verib, ona görə də bütün dərs belə küsülü kimi oturmusunuz.
Ələddin başını qaldıraraq bir neçə saniyə kinayəli təbəssümlə onu süzdü:
-Xəyal gücünə heyranam!
-Niyə o dəqiqə coşursan e! Prosto soruşdum ki, qız niyə belə kefsizdir.
-Elə bilirsən, onun kefsiz olmağına səbəb mənəm?
-Bəs