tutmuş, gözlərinə baxaraq “Mən həmişə sənin yanında olacam.”deyirdi. Bu nə demək idi? Bıçaqlanma hadisəsindən sonra ilk dəfə idi ki, Əli onun yuxusuna girirdi. Ümumiyyətlə bu hadisədən sonra ilk dəfə idi ki, Ayan normal bir yuxu görürdü. Gördüyü yuxular ya qarmaqarışıq olur, ya da oyanandan sonra nə gördüyünü xatırlamırdı. Əl atıb çarpayısının yanındakı lampa masasının üstündən telefonunu götürdü. Artıq səkkizə qalırdı. Tarix isə 30.05.2009-u göstərirdi.
-Bu gün son zəngdir?-deyə dik atıldı.-Xatirəyə demişdim axı məni tez oyatsın!
Dönüb sağına baxdı. Xalası qızı çoxdan oyanmışdı. Son zəngə hazırlaşmaq, bəzənib-düzənmək üçün Ayan dünəndən xalası qızıgildə idi. Tez çarpayıdan durub otaqdan çıxdı. Burnuna dəyən xoş qoxu xalası qızına yaranan ani hirsi elə anidən də apardı. Deyəsən xalası qızı ondan əvvəl durub onun sevdiyi vafldan bişirirdi. Ayan sevincək mətbəxə gəlib:
-Sən mənim bu dünyada tanıdığım ən yaxşı xala qızısan.-deyə onun yanağından öpdü.
Başı tavadakı vaflları qızarmaqla məşğul olan Xatirə müəllimə onu görüb diksinsə də sonra gülə-gülə:
-Sənin bu dünyada məndən başqa neçə xalan qızı var?-deyə soruşdu.
-Heç neçə dənə. Deyirəm də sən birdənəsən. Bu arada,-deyə Ayan mətbəx şkafına söykənib qaşının birini qaldırdı,-Xəyal müəllim də çox xoşbəxt adammış,-dedi,-sən gedəndən sonra kökələcək.
-Pah,-deyə Xatirə müəllimə də onun kimi qaşını qaldırdı,-kim deyir ki, ona da bundan bişirəcəm?
-Mən.
-Sən yaxşısı budur, get yavaş-yavaş hazırlaş. Artıq saat səkkizə qalır.
Ayan “Yaxşı.”deyib otağa qayıtdı. Heç beş-altı dəqiqə keçmədi ki, geyinərək otaqdan çıxdı. Əynində təxmini sinəyə qədər ağ, sindən aşağısı qara atlas parçadan, ağ hissəsi qara düyməli, ağla-qaranın birləşdiyi yerdə-sol tərəfdə isə hər iki rəngdən kiçik kəpənək olan, qolları şişməli don var idi. Ayan bu donda özünü məktəbli yox, gənc qız kimi hiss eləyirdi. Saçlarını fenləməyə hava fenini götürmək üçün qonaq otağına keçdi. Alt-üst demədən şkafın bütün gözlərini gəzdi. Birdən ən yuxarı gözdə