ə tamam başqa cür idi. bir müddət tavana baxaraq gözlərini döydükdən sonra əl atıb bayaqdan susmayan telefonunu söndürdü. Saat səkkiz idi. tarix isə göstərirdi. Bəli, bu gün onun həyatının axarını dəyişəcək bir gün idi.
Əli çiynində avtomat gözlərini qarşıdakı dağlara zilləyib postda durmuşdu. Artıq bir ilə yaxın idi ki, hərbi xidmətdə idi və buralara çox öyrəşmişdi. Yay-qış başından ağ buludlar əksik olmayan bu dağlar ona özünü xatırladırdı. Onun da başından yay-qış eyni fikirlər əksik olmurdu. Aradan keçən üç il ərzində Ayanı demək olar ki, heç görməmişdi, amma o daima Əlinin yuxularında idi.
-Əli, vaxt tamamdır.-bu vaxt onunla birlikdə postda dayanan əsgər yoldaşı dilləndi.
-Hə?-Əli fikirdən ayılıb bir ona, bir də ətrafına baxdı.-Saat neçədir ki?
-Səkkiz olub uje. De, Rüfətgil də gəlir.-deyə oğlan yaxınlaşan digər əsgərləri göstərdi.
Rüfət Əlinin əsgərlikdəki ən yaxın dostu, sirdaşı idi. mülayim xasiyyətli Əli hamı ilə yaxşı yola getsə də, Rüfətlə xüsusən dostlaşmışdı. Əslən Şəkidən olan bu oğlan öz şirin ləhcəsi, duzlu-məzəli zarafatları ilə ən bədbin zamanlarında Əlinin çox köməyinə çatmış, əhvalını yüksəltmişdi.
-Həblə igidlər, siz gedin, dağlar bizə əmanətdir.-deyə artıq onlara yaxınlaşan Rüfət dilləndi.
-Uff, bircə bu yay qurtarsaydı,-deyə bayaqkı əsgər dilləndi,-buranın istisinə də dözmək olmur.
-Dayan həblə, axşam ha bundan da isti olacaq.-Rüfət gözlərini qarşıdakı dağlara zilləmişdi.-Görax, ha bu dəfə kim tərləyəcək.
-Nə olub, Nostradamus, vəhy gəlib yenə?-deyə Əli əlini onun çiyninə vurdu.
-Yox, həblə monitorinq gəlif da.
-Nə isə, uşaqlar, ağzınız qızışmasın, yenə də,-dördüncü əsgər dilləndi.-çavuş hirslənəcək.
Əli ilə Elxan növbəni Rüfətlə Yalçına təhvil verib postdan aralandılar. Lakin Rüfətin dedikləri və həmişəkindən fərqli fikirli və narahat siması Əlinin diqqətindən yayınmamışdı.
Xatirə astaca otağın qapısını açıb girdi. Səsə gözlərini açan Xəyal onu görüb gülümsəyərək yanağını yanağına dirəyib əllərilə möhkəmcə onu qucaqlayan balaca