olsunla olmur e, qardaş. Sənə desələr ki, ha o Rəna olmasın, bu Rəna olsun, fərqi olmaz sənin üçün?
-Ha indi bir diyan görax,-Rüfət ayaq saxlayıb qaşlarını çataraq düşündü,-heç belə fikirləşməmişdim.
-Görürsən ki, olmur.-Əli dərindən köks ötürdü.-Anamdan keçə bilmirəm, amma onu da ürəyimdən...
-Həblə, fikir eləmə. Allah kərimdir, yaxşı olar. Adam hablə bir dəqiqə sonra nə olacağını bilmir, sən durub aylar sonranın dərdini çəkirsən. Həblə hisrlənirəm, ha.
-Yaxşı, yaxşı, hirslənmə.-Əli gülümsəyərək əlini onun çiyninə vurdu.
Maşın yolunu keçən Yusif sürətlə üzüaşağı irəliləyirdi ki, birdən aralıqdan çıxan Mehdini görcək duruxdu. Duruxmağına səbəb Mehdini görməsi yox, onu bu vəziyyətdə, üst-başı toz-torpaq, sement içində görməsi idi.
-Boy, fəhlə baba,-deyə təəccüblə ona baxdı, əl verib görüşmək istəyirdi ki, Mehdi:
-Dayan, üst-başım tozdur, əllərim də təmiz deyil.-deyə özünü arxaya çəkdi.
-Ayə, mən səni axırıncı dəfə görəndə sən marketdə işləmirdin? İndi bu nə vid-fasondur?
-Əşi, market mənlik deyil. Bütün günü ayaq üstdə, ora qaç, bura qaç, çöl-bayır üzü də görmürsən. İndi tikintidəyəm, zato hava üzü görürəm, yorulanda kubiklərin üstündə otururam, hələ obeddə evə də gedə bilirəm. Maaşı da ki, daha yüksəkdir.
-Amma risklidir də.
-Neyləyim?-Mehdi köks ötürdü.-Papa öləndən sonra evin bütün ağırlığı mənim üstümdədir. Bir gün orada, beş gün burada, birtəhər dolandırmalıyam da. Vaxtında oxusaydım...
-Əşi, oxuyub nə olacaqdı, guya?-Yusif əlini onun çiyninə qoyub təsəlli edərcəsinə,-Zato işləməyə polnı gün vaxtın olur. Oxusaydın, bilməyəcəkdin məktəbi çatdırasan, ya işi?-dedi.
-Sən hara belə?
-Sevinci parexmaxerdən götürəcəm. Toya getməlidir.
-Həə, kimin toyudur, qrup yoldaşı zadıdır?
-Nç, Ayanın toyudur. Bu gün köçür.
-Aaa..Ayan?-Mehdi təəccüblə gözlərini daha iri açdı. Sonra sakit şəkildə.-Allah xoşbəxt eləsin. Səni çağırmayıb?-deyə soruşdu.
-Çağırmışdı, mən getmədim. Bəy stolunda Əli yoxdursa, mənim o toyda nə işim var?
-Hə də.-araya bir-iki saniyəlik