d sükan arxasına keçib ən yaxın xəstəxananın yolunu tutdu. Yolboyu gözü arxa oturacaqda olan İsmayıl başına gələnlərə inana bilmir, özünü yuxuda sanırdı. Axı bu nə idi? Tale illər sonra Sevili niyə onun qabağına çıxarmışdı? Bəs görəsən o ailəli idi? Xoşbəxt idi? Beynində bu suallarla İsmayıl Sevili ən yaxın xəstəxanaya çatdırmışdı. İndi də dəhlizdə təlaşla əlləri belində o tərəf, bu tərəfə gedib gəlirdi ki:
-İsmayıl?-deyə arxadan gələn tanış səsə arxaya döndü. Kənan təəccüblə ona baxırdı.-Sən qayıtmısan? Bəs xeyir ola, burada neyləyirsən?
-Kənan,-İsmayıl dar məqamda doğma bir insanı görmüştək ona sarı getdi,-səni mənə Allah göndərdi.
-Bizim universitetin bəzi müəllimləri burad işləyir, biri ilə işim var idi. Bəs sən niyə buradasan? Evdəkilər yaxşıdır?
-Yox, evdəkilərlə bağlı deyil. Gəl bura,-deyə İsmayıl Kənanı qolundan çəkib qarşısında durduqları palatanın qapısını aralayıb başı ilə içərini işarə elədi,-bax.
-A, Sevil deyil o?-Kənan təəccüblə İsmayıla baxdı.-Başa düşmədim, bu necə olur?
İsmayıl başına gələnləri ona danışdı. Heç on dəqiqə keçmədi ki, həkim palatadan çıxdı.
-Həkim, vəziyyəti necədir? Qorxulu bir şeyi yoxdur ki?-deyə İsmayıl həyəcanla ona sarı getdi.
-Yox, narahatlığa ehtiyac yoxdur, sadəcə huşunu itirib. Biraz da qanazlığı var, bir-iki vitamin yazacam, alarsınız.-bunları deyən həkim bir anlıq durub maraqla onalra baxdı.-Bu qızı tanıyırsınız, yoxsa?
-Mən yox, o tanıyır.-deyə İsmayıl Kənanı işarə eləyərəkən digər tərəfdən də inkar eləməməsi üçün onun qolunu sıxırdı.
-Həə, mən,-Kənan onun niyə belə elədiyini başa düşməsə də,-mənim sinif yoldaşım olub.-deyə təsdiqlədi.
-Bəs nə vaxt özünə gələr?-İsmayıl yenidən soruşdu.
-Özündədir. Sadəcə vitamin vurmuşuq, biraz dincəlməlidir. Yarım saata görə bilərsiniz.
Həkim bunu deyib aralandı. Kənan üzünü İsmayıla tutub maraqla:
-Niyə elə dedin?-deyə soruşdu.
-Səndən başqa heç kim onu tanıdığımı bilməsin. Çünki onunla qarşılaşmaq istəmirəm. Başqasının həyat yoldaşı ilə nə işim var? Amma səndən bir