ə Allaha.
-Narahat olmayın, əmanətinizin gözümün üstündə yeri var. Allah qoysa, axşam sağ-salamat qaytarıb sizə təhvil verəcəm.
-Eee.... axşam,-Xavər xala nəsə xatırlamıştək dodaqlarını büzdü,-yaxşı yadıma saldın. Axşam Sevincin arxasınca atası gedəcək. Özü dedi ki, Yusifə de, axşam zəhmət çəkməsin, Sevinci özüm gətirəcəm.
Yusif narazı şəkildə bir Sevincə, bir də anasına baxdı.
-Xavər xala, Malik əmi qızını mənə niyə əmanət eləmir? Axı biz nişanlıyıq.
-Yox, səhv başa düşmə, oğul. Etibar eləməsəydi, qızını sənə verməzdi.
-Hmm, elə verdi də.-deyə Yusif dodağının altında deyindi.
-Yusif,-lakin Xavər xala onu eşitmişdi,-olmadı ki, oğul. Malik əminin xasiyyətini bilirsən, biraz sərtliyi var. Həm də Sevinc onun gözünün ağı-qarası bircə qızıdır, ona görə belə mühafizəkardır.
-Başa düşürəm, Xavər xala. Amma hərdən mənə elə davranır ki, sanki düşməniyəm.
-Ohoo, qaynana-kürəkən yenə baş-başa verib atamın qeybətini eləyirsiniz.-Sevinc kinayə ilə əlini havada yellədi.-Deyirəm bəlkə məni toya aparasan, Yusif? Yoxsa atamı çağıraram, ha.
-Yaxşı, yaxşı, gəl səncanı. Hələlik, Xavər xala.
-Hələlik, oğlum. Ehtiyatla gedin.
-Sağol, ana.-Sevinc anası ilə sağollaşıb pilləkənləri düşməyə başladı.
Saatlar artıq beşi göstərməkdə idi. Gəldiyindən bəri Ayanın üzündəki narahatlıq və kövrəklik Xatirənin gözündən yayınmamışdı. Gecə gördüyü yuxudn sonra özü də narahat idi, amma Ayanı belə görmək onu lap dəli eləyirdi. Bir fürsət tapıb onunla danışmaq, ürək-dirək vermkə istəsə də qohum-əqrəbanın əlindən buna fürsət olmurdu. Nəhayət, otaqda üçü-Reyhan, Ayan və özü qalanda Xatirə Reyhana göz eləyərək çıxmasını istədi. Reyhan heç nə deməyərək otaqdan çıxdı. Sanki Ayan da bunu gözləyirmiştək dərindən nəfəs alıb Xatirəyə baxdı.
-Axır ki. İnan bayaqdan səninlə danışmaq üçün dişim damağımı kəsir.
-Elə mən də səninlə danışmaq istəyirəm. Nə olub sənə, heç gəlinə oxşamırsan? Görən də deyər, bunu zorla ərə verirlər.
-Guya öz istəyimlə gedirəm, bacı?-Ayan narazı şəkildə köks ötürdü.-Heç kim