ı siması Xatirəni rahat buraxmadı. Yenə də istəmədən onun qəlbini qırmışdı. Ona görə də otağın qapısını özünə sarı çəkərək örtdü və çölə çıxıb əvvəlcə:
-Gülay hanı?-deyə qızını xəbər aldı.
-Nənəsindədi, mənim mamamda.
-Xəyal, nə olub sənə, niyə qaşqabağını sallamısan?-deyə Xatirə ona yaxınlaşdı.
-Heç nə, mən yaxşıyam.-Xəyal gözlərini qaçırdı.
-Küsmüsən məndən?
-Niyə küsüləm ki? Uşağam?
-Bilirəm ki, küsmüsən. Mən yenə də dilimi tuta bilmədim. Amma söz verirəm, özümü sənə bağışladacam. Nə olar, Ayanın xətrinə qaşqabaq sallama.
-Necə bağışladacaqsan?-Xəyalın üzünə xəfif də olsa, gülümsəmə gəldi.-Mən elə-belə bağışlamıram ha.
-Surpriz deyək.
-Yaxşı, daha sənsən.-deyə Xəyal nazla qaşının birini qaldırdı.
Elə bu vaxt qapı açıldı. Qabaqda Reyhan, arxada isə Sevinc içəri girdilər. Xəyalla Xatirəni bir yerdə görən Reyhan kinayə ilə gülümsünüb Xəyala Xatirəni işarə edərək:
-Yenə sözünə baxmır?-deyə soruşdu.
-Yoox, həl şey yaxşıdı.-Xəyal onun bu yersiz zarafatına Xəyal gülümsəməklə cavab verdi.
-Xoş gəlmisən, Sevinc. Sənin üçün olsun.- onu görən Xatirə müəllimə mehribanlıqla salamladı.
-Sağolun, müəllimə. allah xoşbəxt eləsin.-deyən Sevinc sonra Xəyalı salamladı.
-Ayan, padruqan gəlib.-Reyhan artıq otağın qapsını açıb içəri keçmişdi.
-Sevinc?-bacısının arxasınca otağa girən Sevinci görcək bayaqdan bəri çarpayısında oturub ürəksiz-ürəksiz gəlinliyinə baxan Ayanın üzünə sanki işıq gəldi.
-Canım, xoşbəxt ol. O qədər xoşbəxt ol ki, xoşbəxtlik də səni qısqansın.-Sevinc yaxınlaşıb onu qucaqladı.
Onlar bir müddət beləcə sarılı qaldılar. Sonra Ayan ondan aralanıb:
-Asya hanı, gəlməyəcək?-deyə soruşdu.
-Gəlməlidir. Məni Yusif gətirdi, onu da yəqin atası gətirər.
-Yusifə de ki, incimişəm ondan, onun toyuna gəlməyəcəm.
-Pah, onda mənimkinə də gəlməyəcəksən? Yusif əslində gələcəkdi e, sadəcə işi çıxdı.
-Hmm, təki elə olsun.-Ayan inanmadığını bildirmək üçün kinayə ilə başını yellədi.
Beş-on dəqiqə keçmədi ki, Asya da özünü yetirdi. Artıq yarım saatdan sonra