k dəli kimi silahını da götürərək dikəldi,-Atamı da onlar öldürmüşdülər, qıracam hamısını!-deyə atəş aça-aça irəli getməyə başladı.
-Nəbiyev, mövqeyində qal!-arxadan komandirin səsi eşidildi.
Lakiin indi nə eşidir, nə də gözü başqa şey görürdü. Az əvvəl şəhid olmuş dostunun intiqamını almaq üçün yaralı aslan kimi irəli şığıyırdı. Amma çox gedə bilmədi. Güllələrdən biri onu qarnından tutdu. Nə olduğunu başa düşməmiş ikinci güllə çiyninə dəydi. Canı yanmışdı, inildəyərək yerə doğru əyilməyə başladı. Bu vaxt bir güllə də ayağından dəydi. Ayaq bağları çözülərək sürətlə yerə dəydi. Ciyəri ilə birlikdə isti qanı əlini də yandırırdı. Ağır-ağır nəfəs ala-ala əlinə baxdı. Bu əl axırıncı dəfə üç il əvvəl beləcə qana bulaşmışdı. Öz-özünə yüngülcə gülümsədi. Öskürdü, dodaqlarından qanla birlikdə pıçıltı ilə bir kəlimə söz də çıxdı.
-A...yan....
Bütün toy əhli biraz əvvəl bəy-gəlin masasından sürüşüb yerə düşən və iki parça olan güzgünün şokunu yaşamaqda idi. Bayaqdan bəy-gəlinin şəninə dil boğaza qoymayan tamada da əlində mikrofon donub qalmışdı. Ayaq üstdə, gözləri dolmuş və bərəlmiş halda yerə baxan Ayan isə ondan biraz aralıda dayanan Xatirəyə baxıb:
-Bilmədim necə oldu, mən... mən belə istəməzdim.-deyirdi.
-Yaxşı, yaxşı, sakitləş, özümü ələ al.-Xatirə onu sakitləşdirməyə çalışsa da özü də bərk qorxmuşdu.
-Qorxma, olan şeydir.-deyə İlkin Ayana yaxınlaşdı.-Belə şeylərə də inanma. Güzgü sınmaqla heç nə olmur.
Zalda isə artıq bir xaos başlanımş, hamı bir-birinə dəymişdi. Vəziyyəti belə görən tamada zaldakılara səslənərək narahatçılığa heç bir əsas olmadığını, belə şeylərə inanmamağı dedi və ardınca da məclisi yekunlaşdırmağın, bəylə gəlini yola salmağın vaxtı olduğunu bildirdi. Ayan birtəhər özünü ələ ala bildi, onun atdığı gülü isə arxasına yığışan qızlar yox, boyca daha uzun olan bir ofisant tutdu. Qohumlar axırıncı dəfə bəy-gəlinin qabağında rəqs elədilər. Çox keçmədi ki, zal tamamilə boşaldı. Gedənlər getmiş, qalanlar isə çöldə idi. Ayan gözlərini bir nöqtəyə