u yaxınlaşmağını gözləməyib özü yaxınlaşaraq onu qucaqladı. Əli özünü sevincək göstərməyə məcbur edərək dodaqlarını qaçırdı. Xalasının göz-qaşı ilə Ayan da yaxınlaşıb görüşmək üçün əlini ona tərəf uzatdı. Əli həmişəkitək barmaqucu onunla salamlaşdı, lakin bu dəfə də qızın barmaqlarındakı soyuqluğu hiss etdi. Əliyə elə gəlirdi ki, qızın qanı aşağıdır, amma ağlına belə gəlmirdi ki, bu sadəcə həyəcandandır. Xoş-beş-onbeşdən sonra Orxanı xəbər alan Əliyə onun Hüseynlə iş dalınca getdiyini dedilər.
Otağına keçən Əli formasını dəyişməzdən əvvəl otağı ələk-fələk elədi. otaqda baxmadığı künc-bucaq qalmadı. Tapmadı. Nəhayət məyus halda gəlib çarpayısında üzü pəncərəyə tərəf oturdu. Birdən gözünə çarpayı ilə lampa masasının arasında ağ nəsə dəydi. Əyilib əlini aralığa saldı. Bu idi! Məktub burada düşüb qalmışdı. Bilmədi sevinsin, ya əsəbindən ağlasın. Açıqcanı açıb baxdı. Məktub orada idi. biraz düşündükdən sonra məktubu sabah sahibinə vermək qərarına gəldi.
Bacılar mətbəxdə bir yandan nahar hazırlayır, digər yandan da gündəlik problemlərindən danışırdılar. Ayan isə qonaq otağında əlində pult divanda oturub televizora baxırdı. Ya da sadəcə gözləri televizorda idi. Fikri isə yan otaqdakı Əlinin yanında. Bəlkə anası ilə xalasının illərdir öz aralarında gizli və aşkar danışıqlarının nəticəsi idi, amma Ayan Əliyə həqiqətən aşiq idi. həmişə də bu eşqin birtərəfli olduğunu düşünərdi. Ya da bir neçə saat əvvələ
qədər belə idi. Çünki dörd saat əvvəl:
“Məleykə xala gözlükdən baxıb gələnlərin bacısıgil olduğunu görcək çox sevindi. Qapını açar-açmaz bacısını quacaqladı. Uşaqları ilə görüşdü. Bir xeyıi qucaqlaşıb-salamlaşandan sonra qonaqlar paltolarını soyundular. Üstləri qar olduğundan Məleykə xala paltoların asılqandan yox, çarpayıların üstünə sərilməsinin daha yaxşı olacağını deyib paltoları otağa aparmaq istədi. Lakin Ayan xalasını qoymayaraq paltoları ondan alaraq otağa keçdi. Əligilin otağına. Yenə də özündən biixtiyar otağın havasını içinə çəkdi. Paltoları səliqə ilə