zilləyib durmuş, bayaqkı hadisənin təsirindən çıxa bilmirdi. Xatirə də narahat şəkildə o yan-bu yana vurnuxurdu. Bu vaxt çiyninə bir əlin dəydiyini hiss eləyib diksinərək geri döndü:
-Nə olub?-deyə Xəyal sual dolu baxışlarla ona baxırdı.
-Xəyal, niyə belə oldu? O güzgü sınmamalı idi.
-Şşş, sakit,-Xəyal barmağını dodaqlarına apararaq ehtiyatla ətrafı gözdən keçirib azca ona tərəf əyildi,-heç nə olmayıb və Allahın köməkliyi ilə də heç nə olmayacaq. Sən sakit ol, çünki Ayana lazımsan.
-Gülay hanı?-Xatirə narahatlıqla ətrafına boylandı.
-Yatıb, nənəsindədi, maşında. Siz gedin, sonla mən...-Xəyal sözünü bitirməmiş Xatirə cəld maşına sarı gedib arxa qapını açdı, nənəsinin qucağında şirin yuxuya getmiş qızını görün kövrəldi, astaca onun balaca əlini ovcuna alıb öpdü.
-Nə olub, a qızım?-deyə onu belə görən Sənubər xala maraqla soruşdu.
-Heeç, elə belə. Bu gün onu az gördüm, darıxdım.-Xatirənin səsi titrəyirdi.-Nə isə, siz sağ-salamat gedin.-deyə asta-asta qapını örtdü.
-Nə olub sənə, niyə ağlayısan?-Xəyal narahatlıqla ona baxırdı.-Elə bil gəlin köçən sənsən. Bax ha, mən səni heç kimə velmələm.-gülümsəyərək saçlarını oxşadı.
-Xatirə,-bu vaxt qohumlardan kimsə onu səslədi,-gəl, gedirsiniz.
-Yaxşı.-deyən Xatirə üzünü yoldaşına tutub,-mamagildə qalacaqsınız da yəqin? Gülayı yanında yatır, gecə də üstünə nəzarət elə.
-Nalahat olma, biz qızımla səndən daha yaxşı yola gedilik.
-Nə isə, hələlik.-deyə Xatirə tələsik beş-on addım aralıdakı maşına yaxınlaşdı, qapını açaraq Ayanın yanında oturdu. Maşın yavaş-avaş oradan uzaqlaşmağa başladı. Şadlıq sarayının həyətində qalan sonuncu qonaqlar da maşınlarına minərək getməkdə idilər. Gəlinlə bəyi aparmağı öz öhdəsinə götürən İlkinin əmisi bir tərəfdən maşını idarə eləyir, digər tərəfdən də yanında oturan qardaşı ilə toydan danışırdı. Onun belə tez-tez və ucadan danışmasından narahat olan Xatirə Ayana tərəf əyilib:
-Bu içkilidir?-deyə soruşdu.
Ayan çiyinlərini çəkərkən İlkin onlara sarı əyilib:
-Yox,-deyə başını