titrəyən Xəyal telefonu söndürüb dəli kimi yerində vurnuxdu, sonra öz-özünə nəsə qərara gəlmiştək otaqdan çıxdı. Heç nə anlamayan anasıgil isə təəccüblə bir-birilərinə baxırdılar.
-Xəyal, nə olub?-deyə qardaşı da onun arxasınca çıxdı.
-Xatiləgil avaliya düşüblə.-Xəyal ayaqqabılarını geyinə-geyinə ağlamsındı.
-Nə?!-deyə üçü də bir ağızdan dillənib yenidən bir-birilərinə baxdılar.
-Dayan, mən də gəlirəm.-deyə Rafiq də geyinməyə başladı.-Səni bu halda tək buraxa bilmərəm.
-Tək getməyəcəm, Xaliqgil buldan, yoldan götürəcəklə.
-Hə nə olsun, Xaliqin maşınında mənə yer olmayacaq?
-Olacaq,-Xəyal bezgin halda qardaşına baxdı, sonra üzünü anasına tutub,-ana, qızıma yaxşı baxın.-dedi.-Bi də dua eləyin, nə ola, onlala heç nə olmasın.-ağlamsındı.
-Qorxma balam, heç nə olmayacaq.-anası ona yaxınlaşıb üzünü oxşadı.-Gedib görəcəksən ki, heç nələri yoxdur.
-İnşallah ana, inşallah.-Xəyal artıq hıçqıran və burnunu sallayaraq barmaqları ilə oynayan qızının üzündən öpdü.-Şahzadəm, nənəgili incitmə, yaxşı?
Gülay isə onun əli ilə onu yana itələyib küskün şəkildə başını nənəsinin sinəsinə qoydu.
Qospital, Əlinin əməliyyata alındığı mərtəbənin dəhlizi. Hüseyn oturacaqda oturub gözlərini yumaraq əlləirini üzü bərabərliyində birləşdirib ürəyində dua edir, Yusif əlləri cibində dəhlizdə o baş-bu başa gəzinir, Əli ilə birlikdə gələn komandir özünü divara söykəyib dayanır, İsmayıl isə telefonda vəziyyəti atasına başa salırdı. Bu vaxt əməliyyat otağının qapısı açıldı və bir tibb bacısı çıxıb dəhliz boyu qaçmağa başladı. Yusif cəld onu saxlayıb Əlinin xəbər almaq istəsə də o:
-İndi vaxtım yoxdur, tələsməliyəm.-deyə açıqlama vermədi. Bir dəqiqə keçmədi ki, həmin tibb bacısı əlində qan flakonu geri qayıdanda Yusif:
-Heç olmasa yaşayıb yaşamayacağını de.-deyə yenidən onun qabağını kəsdi.
-Çox qan itirib, biz də əlimizdən gələni eləyirik.-deyən tibb bacısı yenidən əməliyyat otağına qayıtdı.
Atası ilə danışsa da bir gözü onlarda olan İsmayıl nəhayət söhbətini sonlandırıb Yusifgilə