buda?
-Müəllim,-onu görcək Sevinc təlaşla ona sarı getdi,-müəllim, Ayan necədir?-deyə soruşdu.
-Ayan komadadı.-Xəyal müəllim məyus şəkildə dilləndi.
-Oy boje!-Asya əlini sinəsinə qoydu.-A doktorlar nə deyir?
-Allahdan ümidinizi üzməyin.
-Bəs Xatirə müəllimə necədir?-deyə Sevinc yenidən soruşdu.
-O hələ ki, leanimasiyadadı.
-Allah ikisinin də köməyi olsun.
-Amin.
-Amin. Qızlal sizin buda dayanmağınızın mənası yoxdu. Gəldiyiniz üçün çox sağolun. Amma gölülsünüz ki, ikisi də sizi göləcək halda deyillə.
-Müəllim, İlkinin ölməyi düzdür? Mən səhər televizorda eşitdim, amma inanmadım.-deyə Asya ağlamsınaraq soruşdu.
Xəyal onu bu sualına məyus şəkildə başını yelləməklə cavab verdi. Elə bu vaxt Sevincin telefonuna zəng gəldi. O bir kənara çəkilərək zəngi açdı.
-Hə, ürəyim?
-Sevinc, haradasan sən?-ondan fərqli olaraq Yusifin səsi daha amiranə gəlirdi.
-Ürəyim, bağışla e, səndən xəbərsiz bir iş tutmuşam. Sən yatırdın deyə oyatmağa qıymadım. Mən Asya ilə...
-Bilirəm, Xavər xala dedi. Ayana nə olub?
-Ayan komadadır, Yusif.-Sevinc ağlamsındı.-İlkin də ölüb. Səhər Asya televizordan eşidib mənə zəng elədi, mən də dözə bilmədim, onunla birlikdə xəstəxanaya gəlməli oldum. Bağışla.
-Eybi yox, sevgilim.-Yusif susub köks ötürdü.-Bunlara nə oldu belə? Əli burada, Ayan orada?
-İnan ki, biz də başımızı itirmişik. Yolboyu Asya ilə bir-birimizə sual veririk ki, niyə belə oldu? Sən haradasan indi?
-Qospitala gedirəm, yoldayam.
-Yata bildin heç olmasa?
-Hə, yatmışam. Sevinc, deyəsən mənə ikinci xətdən zəng gəlir. Xətdə gözlə, cavab verim.
-Yaxşı,-deyə Sevinc telefonu qulağından çəkib Raminlə söhbət eləyən Asya ilə Xəyala yaxınlaşdı. Ramin yorğun və məyus şəkildə:
-Evdə otura bilmədim. Kimə baxırsan ağlayır. Papa yazığın da ürəyi tutmuşdu. Dedim heç olmasa bacılarımın yanına gedim, bəlkə biri oyanar.-deyirdi.
-Sənin bacılalın güclüdü, nalahat olma, tezliklə ikisi də oyanacaq.-deyə Xəyal qolunu onu çiyninə dolayıb özünə tərəf sıxdı.
-Xəyal müəllim düz deyir.-Asya da