a əlini onun çiyninə vurdu.-Ne perejivayu.
Bu vaxt Sevinc telefonun digər ucundan yenidən Yusifin səsini eşidib qulağına qoydu.
-Hə, Yusif?
-Sevinc, Əliyə təcili qan lazımdır. Sizin evdəkilərin qan qrupu neçədir?
-Bilmirəm ki, e... dayan.. anamda müsbət bir idi...Sənə neçənci qrup lazımdır?
-Mənfi iki. Qurban olum, əgər belə bir tanıdığın varsa...
-Mənfi iki?-Sevinc fikirli-fikirli alnını ovdu.-Ağlıma heç kim gəlmir.
-Kimə qan lazımdır?-deyə bayaqdan qulaq asan Ramin müdaxilə elədi.
-Əliyə, sinif yoldaşımıza. Əsgərlikdə yaralanıb.
-Doğrudan? Mən mənfi ikiyəm də, mən verərəm.
-Doğrudan, doğrudan verərsən?-deyə Sevinc sevincək ona baxdı.
-Niyə vermirəm? Haradadır o?
-Yusif,-Sevinc eyni ifadəylə telefonu yenidən qulağına qoydu.
-Eşitdim Sevinc. Ramindir o?
-Hə, hə, deyir ki...
-Ona de ki, metronun çıxışında məni gözləsin. Bir də vatsapla onun nömrəsini mənə at.
-Yaxşı, bu dəqiqə.
Sevinc telefonu söndürüb Yusifin dediklərini Raminə çatdırdı. Onun nömrəsini Yusifə göndərdikdən sonra Raminlə birlikdə xəstəxanadan çıxdılar. Sevincgil evə qayıtdılar, Ramin isə Yusifin dediyi yerdə onu gözlədi.
İsmayıl telefonu söndürüb narahat şəkildə dəhlizdə gəzişən Hüseynə yaxınlaşdı.
-Hüseyn, narahat olma, qan tapıldı.
-Doğrudan?-yuxusuzluqdan üz-gözü şişən Hüseynin üzünə sanki işıq gəldi.
-Hə, Yusiflə danışdım. Yoldadır, Raminlə gəlirlər.
-Ramin?-Hüseyn gözlərini qıyıb xatırlamağa çalışdı.
-Ramin də, Ayanın qardaşı. Onun da qan qrupu mənfi iki imiş.
-Bəs o haradan xəbər tutub?
-Uzun söhbətdir, sonra bir ara danışaram. İndi əsas olan Əlinin sağalmağıdır.
Bu vaxt Hüseynin telefonu zəng çalmağa başladı. Gülnar idi.
-Alo, hə Gülü?
-Hüseyn, mən bizimkilərdən soruşdum e, o qan qrupundan yoxdur.
-Tapıldı Gülü, narahat olma.
-Doğrudan? Kimdir ki?
-Bir tanışdır. İndi yoldadır, gəlir. Mama oyanmayıb hələ?
-Yox, narahat olma, mışıl-mışıl yatır.
-Gülü, qurban olum, elə elə ki, mama televizora, xəbərlərə baxmasın. Öyrənsə, ürəyi zadı tutacaq.
-Qorxma, əzizim, mən