n yanına.
-Əli,-Leyla gözlərini qıyıb düşünməyə başladı,-hansı Əli?
-Sinif yoldaşımız Əli. Dünən gecə atışmada ağır yaralanıb, Bakıya gətiriblər.
-Nə danışırsan?-bayaq gülən Leyladan əsər-əlamət qalmamışdı-Vaay, vay.
-Kənan, marşrut gəldi.-deyə ayaqlanan Ələddin onu da özü ilə dartmağa başladı. Gedə-gedə gözucu Leylaya tərəf baxıb.-Hələlik.dedi.
-Hələlik. Kənan, məni xəbərsiz qoyma.-deyə Leyla təlaşla onların arxasınca səsləndi.
-Yaxşı.
Kənanla Ələddin tələsik marşuta mindilər. Leyla Əli haqqında eşitdiklərinin şokunu yaşayarkən İlahə Ələddingilin arxasınca baxa-baxa onun qolunu dartışdırırdı.
-Görəsən, sevgilisi var?
-Sinifdən bir qızı istəyirdi, amma...-gözünü zillədiyi nöqtədən çəkməyən Leyla köks ötürdü.
-İndi istəmir?
-İndi?-Leyla özünə gəlib pərt şəkildə dodaqlarını büzən əmisi qızına baxdı.-Kim?
-Bu oğlan da, Ələddindir, nədir?
-Qız,-Leyla ona baxıb bic-bic gülümsədi,-xeyirdir?
-Bilmirəm,-İlahə balaca uşaqlartək məsum sifət alıb dodaqlarını büzdü,-baxsana çox yaraşıqlıdır. Hələ bayaq pərt-pərt ayaqlarını yerə sürtəndə necə şirin görünürdü. Belə yaraşığın sevgilisi olmamış olmaz. Ufff!
-Boyy, yanma səni qız!-Leyla heyrətlə əlini ağzına apardı.-Məncə sən bu qədər havalara uçma. Çünki bu sənin tanıdığın oğlanlardan deyil, qızlarla elə də arası yoxdur.
-Nə olar, arası yoxdur, olar.-İlahə əmisi qızına göz vuraraq onun qoluna girdi.-Yaxşı başlamısan, əmiqızı, mənə biraz ondan danış.
Dəhlizi o baş-bu baş edən Hüseyn, Yusif və İsmayıl biraz əvvəl qan vermək üçün otağa girən Ramini gözləyirdilər. Çox keçmədi ki, Ramin çıxdı, amma üzündə peşmançılıq ifadəsi ilə.
-Medsestra qanımı götürmək istəmir.-deyə sual dolu baxışlarla ona baxan Hüseyngilə dedi.-Deyir ki, yaşın on səkkizdən azdır, ona görə də risklidir.
-Ay daa, biz bunu niyə daha əvvəl fikirləşmədik?-deyə Yusif təəssüflə başını buladı.
Hüseyn isə heç nə demədən əl-ayağı soyumuş şəkildə yenidən oturacağa oturub hər iki əlilə başını tutdu. İsmayıl telefonu çıxarıb nəsə axtarırmış kimi tez-tez