a qarşılaşmışdıq.-Sevilin adını eşidən Ismayılın bədəninə bir ürpərti gəldi, yenə də özündən ixtiyarsız ürəyi əsməyə başladı. Üzü içindən fərqli bir hal almış, qaşları düyünlənmişdi.-Sonra sən dərmanları alıb mənə verdin, getdin. Mən də Sevil ayılana qədər orada qaldım. Ayılanda özündən soruşdum ki, bəs nişanlından, ərindən kimi çağırım ki gəlib səni aparsın?
-Kənan,-Ismayıl içində yaranan gərginliklə özündən ixtiyarsız səsini qaldırdı,-ondan mənə nə?!
-Ismayıl,-ondan fərqli olaraq Kənan daha sakit şəkildə dilləndi,-Sevil ərdə deyil.
Bunu eşitməsi ilə Ismayılın əyləcin basaraq maşını saxlamağı bir oldu.
-Yavaşş!-bir əlilə təhlükəsizlik kəməri, digərilə maşının qapısından tutub özünü güclə saxlayan Kənan gözlərini yumub dərindən nəfəs almağa başladı-Uff...öldürmüşdün bizi.-sonra üzünü gözlərini iri açıb narahat və fikirli şəkildə yerində vurnuxan Ismayıla tutdu, kinayə ilə-Bayaqdan vecinə deyildi?-deyə başını buladı.
Lakin Ismayıl ona verməyib maşını isə saldı. Maşın yavaş-yavaş irəliləməyə başladı. Kənan isə çəkinə-çəkinə ona baxıb:
-Yenə tormoz verməyəcəksənsə mən söhbətimə davam eləyim?-deyə soruşdu. Ismayıl susur və gözlərini yoldan çəkmirdi.-Susmaq razılıq əlamətidir. Deməli belə, biz biraz Sevillə söhbət elədik. Bunların toyuna on gün qala oğlanın babası ölür, toy təxirə düşür. Elə bil Allah da bu toyu istəmirmiş. Deyirlər heç olmasa kişinin qırxını yola verək, sonra yüngülvari kompaniya eləyərik. Qırxın çıxmağına on-on beş gün qala gədə dinc durmur, kruqundan bir-iki nəfərlə birləşib maşın zad oğurlayırlar. Sonra da gedir türməyə. Sevilin anası da nişanı atdırır, deyir mən qızımı oğruya vermərəm, qardaşım oğlu olsa da. Amma sonra arvad fikirdən pis xəstəlik tapır. Elə o ərəfələrdə bunların qonşuluğuna Rəssamlıqda işləyən bir müəllimə köçür. Sevilin şəkil çəkmək istedadını, həvəsini görüb akademiyaya girmək üçün onu həvəsləndirir. Biraz onun, biraz da Züleyxanın köməyilə Sevil indi Rəssamlıq Akademiyasında oxuyur. Həm də işləyib anasının