ə gözləmişdi. Xalası qızının ardınca içəri xalası Məlahət də girdi, Əli ilə görüşüb halının xəbər aldı. Boğazdan yuxarı gülümsəyərək razılıq eləyən Əlinin əhvalı isə tamam təlx olmuşdu.
Xatirə özünə gələndən bəri Xəyal hər gün xəstəxanada, onun yanında olur, gününün yarıdan çoxunu burada keçirirdi. Indi də onun yanında idi və Xatirə telefonda qızının şəkillərinə baxırdı.
-Canım qızım, mən görməyəli gör necə böyüyüb.-deyir, gözləri dolurdu.-Xəyal, nə olar, sabah onu gətir də. Mən həkimə deyərəm, başa düşər, icazə verər.
-Həyatım, mən də billəm e başa düşə, icazə velə.-deyə Xəyal onun gözünü silir, yanağını oxşayırdı,-amma mən qolxulam ki, Gülayımız səni gölsə ağlayacaq, getmək istəməyəcək. Sən də pis olacaqsan, səni gölüb mən də. Iki-üç gün də döz, inşallah çıxacaqsan, onda qızını doyunca göləlsən.
-Uff, ürəyim partlayar axı o vaxta qədər.-Xatirə yenidən həsrətlə qızının şəklinə baxdı.
-Heç nə olmaz, səbl elə.-araya bir neçə saniyəlik sükut çökdü. Xatirə qızının şəkillərinə baxır, Xəyal isə nəsə düşünürdü. Elə düşüncəli-düşüncəli də Xatirəyə baxaraq sükutu pozdu.-Əslində sənə sulpliz eləyəcəkdim, amma qoy deyim. Budan çıxıb məktəbə gedəcəm, ikimiz üçün də bi aylıq məzuniyyət götüləcəm. Sən də evə çıx, bilaz özünə gəl, sonla ailəvi istilahətə gedək:sən, mən, Gülay. Nə deyisən?
-Istirahət?-deyə Xatirə düşüncəli halda ona baxdı.-Yaxışı fikirdir, amma Ayan ayılmamış mən heç yerə gedə bilmərəm. Mənim ağlım, ürəyim burada, istirahət mənə ləzzət eləməz.
-Ayan da ayılacaq inşallah, nalahat olma. Mənim üləyim lahatdı.
-Sənin ürəyin həmişə hər şeyə rahatdır da, Xəyal. Ayan komadadır e Xəyal, ayılma...
-Şşş,-deyə Xəyal barmaqlarını onun dodaqlarının üstünə qoydu,-bunu nəinki ağzına, heç ağlına da gətilmə. Allah böyükdü, bilmiləm necə amma üləyimə damıb ki Ayan tezliklə ayılacaq. Nə isə, mən yavaş-yavaş gedim,-deyə ayağa qalxdı,-məzuniyyət işini həll eləyim, sonla evə dəyim, axşamüstü yenə gələcəm. Sən də uzan, bilaz istilahət elə.-deyib əyilərək onun yanağından