ı buladı. Birdən yadına nə düşdüsə dik atıldı. Yediyini güclə udub dabanbasma otağına qaçdı. Əliyə zəng elədi. Əli “Alo.” deməyə macal tapmamış:
-Ə, necə yəni Sevincə vercəm?-deyə qışqırdı.
-Yusif, nə olub, səhv düşməmisən?
-Səhv zad düşməmişəm. Mesajını oxudum. Nə qaçqaçdır?
-Hə də, məktubu tapmışam. Axşam da Sevincdən xahiş eləyəcəyəm ki, Ayana çatdırsın. Nə var ki burada?
Bayaqdan əsib-coşan Yusif indi ona vəziyyəti necə izah eləyəcəyini bilmirdi.
-ee...,mən bu gen səhvən sənin məktub məsələni Ayana demişəm.
-Neyləmisən, neyləmisən?
Yusif hər şeyi olduğu kimi ona danışdı. Bu güclə özünə gələn Əlini əhvalını yenidən təlx elədi. Telefonda o ki var Yusifi danlamağa, qışqırmağa başladı.
Marketdən çıxan Xatirə müəllimə anidən qabağını kəsən Ülvini görcək diksindi. Sonra özünü ələ alaraq oradan aralanmaq istədi. lakin yenə də eyni şey oldu. Ülvi yenə də onun qabağını kəsdi:
-Bəsdir də, nə qədər naz eləyirsən?
-Naz eləyirəm?-Xatirə müəllimə kinayə ilə ona baxdı.-Sən hələ də elə bilirsən ki, sənə naz eləyirəm?
-Əlbəttə naz eləyirsən. Başqa necə olmalıdır ki?-deyə Ülvi gülümsəyərək arxasında gizlətdiyi tək qızılgülü ona uzatdı.-Sənin üçündür.
Xatirə müəllimə kinayə ilə bir qızılgülə, bir də ona baxdı.
-Elə bilirsən qırdığın qəlbi bir qızılgüllə ala bilcəksən? Daha qarşında bu yalanlarına inanacaq o saf qız yoxdur. Sayəndə çox dəyişmişəm.
-Mən də çox dəyişmişəm, Xatirə. İcazə ver ki, hər şeyi düzəldim. Hər şeyi yenidən başlayaq.
Xatirə müəllimə gözlərini qaldırıb bir anlıq onun yalvarış dolu gözlərinə baxdı. Bu gözlər onun illər əvvəl vurulduğu gözlər idi. bir anlıq bütün kinini, acığını geridə qoyub ona inanmaq, onu bağışlamaq istədi. Bu vaxt yanlarından siqnal verərək ötən maşının səsi onu ayıltdı. Tez gözlərini onun gözlərindən çəkib:
-Yox,-dedi,-mən eyni yaş taxtaya ikinci dəfə basacaq qədər axmaq deyiləm. Məni bir də narahat eləmə.
Ülvi onun qolundan tutub özünə tərəf çəkdi:
-Ona görədir, hə? O dördgözə görədir?
-Nə danışırsan e sən? Kimə