girən tibb bacısı idi.
-Mənim yanımda olan oğlanlardan kim var burada?
-Qardaşınız getdi. Bir dənə dostunuz var, o da bilmirəm har...
-Çağırın onu bura! Tez çağırın!-Əli səsini daha da qaldırdı.
-Yaxşı.-deyə tibb bacısı qəribə-qəribə ona baxıb otaqdan çıxdı.
Heç bir dəqiqə keçmədi ki Yusif hövlank içəri girdi.
-Nə olub?-deyə təlaşla əsəbindən çarpayını yumruqlayan Əliyə baxdı.
-Yusif, Ayana nə olub?
Bu sual qarşısında Yusif duruxub bir-iki addım geri getdi. Gözlərini qaçırıb narahat şəkildə yerində vurnuxdu.
-Yusif, Ayana nə olub?!-qəhərdən boğazı düyümlənən Əli daha möhkəm qışqıra bilmədi.
-Sən...haradan...-Yusif qorxaraq Əliyə baxdı.
-Yusif, öldürmə məni nə olar? Mən onsuz da o dünyanı görüb gəlmişəm. Atam, dostum, mənim üçün dəyərli olanların yarısı oradadır. Mən onun da yoxluğuna dözə bilmərəm.-özündən ixtiyarsız gözündən süzülən bir damcı yaş onu özünə sanki gətirdi. Tez-tələsik gözlərini silib sual və yalvarış dolu baxışlarla Yusifə baxdı.
-Sənin gözlərin qızarıb, davleniyan var deyəsən. Mən medses...-Yusif qapıya doğru getmək istəyirdi ki Əli:
-Yusif,-deyə bu dəfə amiranə tərzdə onu çağırdı,-ya mənə adam kimi cavab verəcəksən, ya da rədd olub buradan gedəcəksən!
-Yaxşı, əsəbləşmə.-Yusif ondan fərqli sakit ona yaxınlaşıb yanında oturdu. Hələ də Əlinin əlində qalan telefonu götürüb ekrana baxdı, təəssüflə başını bulayıb Əliyə baxdı,-haradan öyrəndiyin aydın oldu. Sən yaralanan gün Ayanın toyu idi, amma gecə gəlin maşını avariya düşdü, bəy öldü, Ayan sağ qaldı, amma...
-Nə Yusif?! Amma nə?!-Əli əsəbindən yenidən çarpayını yumruqladı.
-Ayan komadadır.
-Nə?!-bu Əlinin təlaşına təlaş qatdı.-Necə yəni komadadır? Bilirsən bu nə deməkdir?-özündən ixtiyarsız Yusifin yaxasından tutub silkələnməyə başladı.
-Əli, özünə gəl! Sənə belə həyəcan olmaz.
-Məni onun yanına apar.-Əli əllərini onun yaxasından çəkib ayaqlandı.
-Hara? Sənə belə qəfil ayağa qalxmaq olmaz!-onun ayağa qalxdığını görən Yusif onu sakitləşdirməyə çalışsa da Əli artıq idarəolunmaz