z halda idi. Gözləri qızarmış, həyəcandan bütün bədəni əsirdi.
Tək başına bacara bilməyəcəyini görən Yusif tibb bacısını səslədi. Içəri gələn tibb bacısı da Əlinin bu halda görüb təlaşlandı, sonra hər ikisini danladı. Əliyə bir sakitləşdirici vurduqdan sonra o yuxuya getdi. Indi də Yusif dəli kimi dəhlizdə vurnuxur, nə edəcəyini bilmirdi.
Uşağı yatıran Gülnar astaca otağın qapısını örtüb qonaq otağına keçdi.
-Axır ki yat...dı...-lakin gördüyü mənzərə qarşısında duruxdu. Belə ki divanda oturan Ayan bir əlində kağız parçası, digərində şəklə bənzəyən başqa bir kağız parçası ilə gözləri dolmuş şəkildə ona baxırdı. Divanın üstü şəkillər və qutularla dolu idi.-Nə olub burada?-deyə təlaşla ona yaxınlaşdı. Onun yanında oturanda isə təəccüb və təlaşı daha da artdı. Çünki Ayanın əlindəkilər illər əvvəl ona yazıldığını zənn edib oxuduğu məktub və digər Ayanın şəkli idi.
-Deməli bu məktub bu qıza yazılıb, hə?-deyə ağlamsınaraq əlindəkiləri göstərdi.
-Həə...ee...yoo...kim deyir ki?-Gülnar nə cavab verəcəyini bilməyərək yerində qurdalandı.
-Bu məktubun içindən bu şəkil çıxdı. Halbuki illər əvvəl bu məktubu mən oxumuşdum. Mən axmaq!-Ayan ağlaya-ağlaya səsini qaldırdı.-Şəkli görəndə inanmadım, dedim yəqin səhvən bura düşüb. Sonra durub Əlinin bütün şəkillərinə baxdım. Bax,-o əsəbi halda yanındakı məzunluğu(vinetkanı) götürdü,-bu o qızdır.-deyə Ayanın şəklini göstərdi.-Adını oxu! Ayan! Məktubda nə yazılıb? Ayan! Bəs üç il əvvəl məktəbdə Əliyə görə bıçaqlanan qızın adı nə idi? Ayan! Gülnar, Əli bu qızı sevir?-Gülnar dinməyib narahat şəkildə gözlərini qaçırdı. Ayan isə əlindəkiləri bir kənara qoyub bayaqkından fərqli sakit və kövrək şəkildə onun əllərindən tutub-Gülü, bilirsən ki, sənin xətrini çox istəyirəm. Nə olar, mənə düzünü de.-deyə yalvardı.
-Bilirsən, Hüseyn məni öldürər. Yəni bu...
-Bax, and içirəm, sənə söz verirəm ki, bu haqda heç kim heç nə bilməyəcək. Nə olar, nəsə bilirsənsə məndən gizlətmə.
-Yaxşı, ancaq bildiyim qədərini deyəcəm. Əli bu qızı öz dili ilə