görədir?-deyə Xatirə müəllimə qolunu ondan qurtarmağa çalışaraq soruşdu.
-Xəyaldır, rayaldır, nədir o, müəllim parçasına görədir?
-Heeyy, danışığına fikir ver. Birincisi bir müəllim haqqında danışırsan. İkincisi də ki, sənə hesab verəsi deyiləm. Nə elədiyimi özüm bilərəm. Məndən uzaq dur. Elə eləmə ki, səninlə polis danışsın.
-Nədir, məni polislə qorxudursan? Yaxşı, indilik get,-deyi Ülvi onun qaağından çəkildi,-amma mənə də Ülvi deyərlər. Mən bu işi belə qoysam gərək adımı dəyişim.
Xatirə müəllimə daha onu eşitmək istəmirdi. Ona görə də sürətlə ondan uzaqlaşmağa başladı.
Axşam saat altıya on beş dəqiqə qalırdı. Həmişəkindən fərqli olaraq Yusif bu gün hazırlığa hamıdan tez gəlmiş, binanın qarşısındakı çardaqda tək oturmuşdu. Həm Cavid ucbatından Sevincə heç nə deyə bilmədiyi üçün, həm də Əlinin işlərini korladığı üçün məyus idi. Dirsəklərini çardaqdakı dairəvi masaya, üzünü isə əllərinə dirəyib uzun-uzun düşünürdü.
-Yusif, nə yaxşı tez gəlmisən?-gələn qəfil səs onu fikrindən ayıltdı.
-Ceyran,-deyə Yusif səsə tərəf baxdı,-bəs sən nə yaxşı buradasan?
-Məən?- Ceyran özündən əmin şəkildə gülümsədi.-Mən həmişə bu vaxtı burada oluram da. Səndən nə əcəb?-keçib Yusiflə üz-üzə oturdu.
-Sevincin gözünə görünməmək üçün tez gəlmişəm.-deyə Yusif köks ötürdü.
-Sevincin gözünə görünməmək üçün?-deyə Ceyran qaşlarını çatdı.
-Nə sən soruş, nə mən cavab verim.
-Uje gecdir, mən soruşdum. İndi növbə sənindir. Cavab ver görüm, nə olub?
-Bilməmiş olmazsan, bu gün sevgililər günüdür. Mən də olmayan sevgilimə hədiyyə almalıyam. Ona görə də Sevincin gözünə görünməmək üçün evdən tez çıxmışam.
Gözlərini qıyıb biraz düşünən Ceyran:
-Hmm, deyəsən başa düşdüm. Deməli, Sevinc elə bilir ki, sənin istədiyin qız var və sən ona hədiyyə almalısan. Amma əslində elə biri yoxdur və sən də ona yalan danışmısan?-deyə maraqla Yusifin üzünə baxdı.
-Bütün qızıl medallar sənə haladır. Baş işləyir də.
-Yaxşı, bəs niyə yalan danışmısan?
Yusif dinmədi. Ceyran isə Yusifin keçən dəfə “Onun