sevgim böyüyürdü. Indi içində mənə gülürsən, hə? Deyirsən ki utanmaza bax, abırsıza bax, üzsüz-üzsüz gəlib sevgidən danışır.-susdu, dərindən köks ötürüb yenidən davam elədi.-Ayan, mən səni illər sonra yenidən buradamı tapacaqdım?-ona tərəf biraz yaxınlaşıb əlini əlinin üstünə qoydu.-Sən bəlkə məni unutmusan, bəlkə elə ölən ərini sevirdin, bilmirəm, amma mən...mən səni hələ də sevirəm və hələ də gözləyirəm. Sənin bu dünyada nəfəs almağın da mənə bəsdir. Nə olar, nəfəsimi alma məndən. Mənə bir işarə ver, bilim ki...
Bu vaxt qapı açıldı və biri ildırım sürətlə içəri girdi. Əli diksinərək arxaya baxanda gözlərinə inana bilmədi. Dilşad həkim!
-Sənin burada nə işin var?!-qəzəbdən dişi damağını gəmirən bu qadın Əliyə yaxınlaşıb asta, amma bir o qədər də amiranə tərzdə onu qolundan tutaraq qaldırmağa başladı.-Dur ayağa!
Əli onu görməyinə əvvəl təəccüblənsə də sonra özünü ələ alaraq sakitliyini pozmadan əl ağacına söykənib ayağa qalxdı. Nə də olsa bu dəfə mübarizəyə 1:0 qalib başlamışdı. Dilşad həkim darta-darta onu çölə çıxardı. Qəbahət bir iş görmüştək Əlinin üstünə düşdü.-Sənin mənim qızımın yanında nə işin var? Onun yanına keçməyə sənə kim icazə verib?!
-Mən,-deyə bu vaxt onlardan bir-iki addım aralıda əllərini qoynunda çarpazlamış Südabə həkim arxayın şəkildə diləndi.
-Sən?-Dilşad həkim qəzəblə ona baxdı.-Dayan, dayan, səninlə sonra danışacam.-deyə onu hədələdi də.
-Hə, hə, mütləq. Otağımdayam, gələrsən.-Südabə həkim kinayə ilə gülümsünüb otağına girdi.
-Səninləyəm! Qızımın yanında nə işin var idi?-Dilşad həkim Əlini qolundan tutub silkələdi.
-Onu görməyə gəlmişəm-Əli sakitliyini pozmamağa çalışırdı.
-Sayənizdə.
-Adə, nə sayənizdə-mayənizdə? Bu nə danışıqdır, mənimlə danışırsan? Elə eləmə ki...
-Nə?!-Əli sanki bunu gözləyirmiş kimi kinayə dolu maraqla ona baxdı.-Bu dəfə nə ilə qorxudacaqsınız məni? Anamın üstünə oğurluq atıb işdən atdırmaqla? Deyəsən tərsinə oldu axı. Anam hələ də burada işləyir, sizi isə oğurluq üstündə işdən atıblar.
-Kaş elə o vaxt