t səni qorxutmaqla qalmazdım, elə dediyim kimi də ananı işdən atdırardım ki sənin də dilin bu gün belə uzanmazdı.
-Dilşad həkim,-Əli səs tonunu və biraz qaldırıraq amiranə tərzdə onun gözünün içinə baxdı,-gördünüz ki Allah adamın ürəyinə görə verir. Amma sizin ürəyinizin cəzasını qızınız çəkməməli idi. Mən o vaxt anama görə Ayandan əl çəkməli oldum, o hətat mənə nifrət də elədi. Amma siz buna görə sevinməyin. Çünki onun mənə nifrət eləməyinin səbəbkarı sizsiniz. Məncə siz qorxun. O mənə belə nifrət elədisə anasının onun arxasınca gördüyü işləri eşidəndə sizə necə nifrət eləyəcək bir düşünün.
-Özünə bu qədər arxayın olma. Elə bilirsən Ayan sənə inanacaq?
-Demədim ki mənə inanacaq.-Əli bayaqdan Dilşad həkimlə mübahisə zamanı sağ tərəfdən gələn ayaq səslərini eşitmiş və orada kimlərin olduğunu aydınlaşdıra bilmişdi.-Baxın, Allah şahidlərimi də göndərdi.
Dilşad həkim onun işarə elədiyi istiqamətə baxanda gözlərinə inana bilmədi. Raminlə Hüseyn təəccüblə yerlərində donub qalmışdılar.
-Mama?-Ramin sual dolu baxışlarla anasına baxdı.
-Ra...Ra...Ramin,-Dilşad həkim özünü itirdi,-sən ona baxma, o...
-Mən ona baxmıram, mama, mən sənə baxıram!-Ramin gərginliyin gətirdiyi əsəblə səsini qaldırdı.
Dilşad həkim deməyə söz tapmazkən Əli ondan aralanıb Raminə yaxınlaşdı. Sakit-sakit:
-Başqalarının yanında anana səsini qaldırma. Hər kim də olsa, necə biri də olsa o sənin anandır.-dedi.
-Əli, bunlar hamısı düzdür? Sənin dediklərin, anamın dedikləri düzdür?
-Indi bunlar vacib deyil, Ramin. Bunlar oldu, keçdi. Indi vacib olan Ayandır.
-Hələlik.-deyə Əli əlini əsəbi halda anasına baxan Raminin çiyninə vurub qardaşı ilə birlikdə oradan uzaqlaşdı.
Əvvəlcə barmaqlarını tərpətdi, sonra başını asta-asta yana döndərib ağır-ağır gözlərini açmağa başladı. Şüursuz şəkildə ürkəkl baxışlarla tavana baxdı. Sonra yavaş-yavaş qulağına səslər gəlməyə başladı. Aydınlaşdıra bilməsə də qapının digər üzündə iki nəfərin mübahisə etdiyini eşidirdi.
-Mən haradayam?-qorxudan bərəlmiş gözlərlə