ə verirsən?
-Nə verəcəm, de, gələn kimi özü atıldı da qucağına. Nə olub ki?
-Ayan komadan ayılıb.
-Nə, nə yaxşı?!-deyə Yusif sevincindən nişanlısı
sına tərəf gəlmək istəyirdi ki Ramil əli ilə onu geri itələdi.
-Eee! Gəlmə! Sevinc mənimdir!
-Buna bax sən! Bir balaca boyu ilə nişanlımı məndən qoruyur.-Yusif tərs-tərs Ramilə baxdı. Sonra üzünü Sevinc tutub-Sən haradan öyrəndin?-deyə soruşdu.
-Xatirə müəllimə zəng eləmişdi.
-Görəsən, Əli oyadıb onu?-Yusif öz-özünə düşünməyə başladı.
-Nə Əli?
-Hə, mən sənə deməmişəm axı,-fikirdən ayılan Yusif Sevincə baxdı,-Əli bu gün Ayanın yanına gedəcəkdi.
-Pissən sən, Yusif. Belə bir şeyi mənə deməmisən.-Sevinc incik və hirsli halda ona baxdı.
-Pissən sən.-balaca Ramil də ona qoşulub dayısına dil çıxardı.
-Elə oldu, elə oldu? Küsdüm, ikinizdən də küsdüm.-deyə Yusif balaca uşaqlartək burnunu salladı.Evə gəldiyi bir saat idi və Məleykə xala oğlunun başına pərvanətək fırlanırdı. Nəhayət, Hüseynin də köməyilə Əli anasına istirahət eləmək istədiyini və həkimin də bunu tapşırdığını dedikdən sonra Məleykə xala digərlərini də götürüb otaqdan çıxdı. Otaqda Əlidən başqa bircə Hüseyn qalmışdı ki o da sözlü adamlar kimi gəlib qardaşının yanında oturdu və nəsə soruşurmuştək onun üzünə baxdı.
-Nə soruşacağını bilirəm, qaqa.-Əli başa düşdüyünü bildirmək üçün başını yellədi.
-Onda məni yorma. Adam kimi danış görüm nə olub. Yolda da dedin ki halım yoxdur, sonra danışarıq.
-Onlar oldu, keçdi. Açıb-ağartmağın yeri yoxdur.-deyə Əli bezgin şəkildə üzünü turşutdu.
-Necə yəni yeri yoxdur? Sən belə bir şeyi məndən gizlətmisən? O kimdir ki səni qorxudur? Yox ananın üstünə oğurluq atacam, yox onu işdən atdıracam. Bacarırdı o sözü mənə deyərdi, onda mən bilərdim onun...
-Bax, mən elə buna görə sənə heç nə demədim də. Heç kimə demədim. Problem mənim idi və onu da mən həll eləməli idim.
-Çox gözəl həll elədin axı. Tısbağa kimi qınına çəkildin, gecə-gündüz fikir elədin, depressiyaya düşdün, universitetindən oldun. Hələ üstünə təzyiq xəstəliyi