ə ayaqlandı.-Oğlanla görüşməliyəm.
-Hə, yaxşı.-Ilahə məyus şəkildə başını yellədi.
-Leylaya salam deyərsiniz. Bir də deyərsiniz ki gələn dəfə sizi bura qədər yormasın. Mən Kənana tapşıracam, kitabları kuryerlə göndərsin.
Ələddinin bu kinayəli sözündən bir şey başa düşməyən Ilahə guya anlamıştək başını yellədi. Ələddin isə sağollaşıb tələm-tələsik oradan aralandı.
Keçmiş kürəkəninin cüməsindən çıxan Dilşad xala evə getməmişdən evlə xəstəxanaya, qızının yanına gəlmək qərarına gəlmişdi. Bu gün xəstəxanada Əlini görməsi, onunla mübahisəsi, sonra oğlu ilə dalaşması, bütün bunlar azmış kimi bir də cümədə ağlaması, qısası, ağır keçən gün onu taqətdən salmış, başağrı gətirmişdi. Ona görə də rahatlaşmaq, sakitləşmək üçün qızının yanına tələsirdi.
Lakin palataya girən kimi gördüyü mənzərə onu çaşdırdı. Belə ki palatada-Ayanın yanında sadəcə Məleykə xala var idi ki o da sistem bankasına dərman vurmaqla məşğul idi. Ayan isə yatmışdı. Onun qızına nəsə elədiyini düşünən Dilşad həkim həmin anın təlaşı ilə yaxınlaşıb qolundan tutaraq onu oradan uzaqlaşdırmağa çalışdı.
-Sən burada neyləyirsən? Qızımın yanına keçməyə sənə kim icazə verib? Mən icazə vermərəm ki qızıma nəsə eləyəsən!
-Bir dəqiqə, bir aman ver, elmin işini qurtarım. Sən neyləyirsən?-Məleykə xala isə çaşbaş şəkildə gah əli ilə onu yana itələyir, gah da iynəni sistem bankasından çıxarmağa çalışırdı.
-Hə, işini qurtarasan? Qızımı zəhərləyəsən? Elə bilirsən burada neylədiyini bilmirəm? Bəsdir də, ana-bala qızımdan nə istəyirsiniz?
-Nə zəhərləmək? Mən işimi görürəm.
-Nə olub burada?-bu vaxt palatanın qapısında görünən Südabə həkim onlara baxaraq amiranə tərzdə soruşdu.
-Bu mənim qızımı öldürmək istəyirdi. Sistem bankasına nəsə vuran yerdə tutmuşam.
-Ay Dilşad, Dilşad.-Südabə hakim biraz təəssüf, biraz da kinayə ilə başını buladı.-Ayana baxmağı ona mən tapşırmışam. Digər medsestra icazəlidir. Indi icazə ver, işini görsün.
-Yox, mən bunun mənim qızıma baxmağını istəmirəm. Başqasını tapın.
-Dilşad, Allahına