n yanında lazımlı adam var.”deməsi düşdü. Ona görə də daha heç nə soruşmadı. Ceyranın susduğunu görən Yusif çəkinə-çəkinə ona baxdı:
-Sənə bir söz deməliyəm. Amma xahiş eləyirəm, hirslənmə.
-Maraqlıdır. Nə deyəcəksən ki?
-Eee....-Yusif alnını qaşıya-qaşıya qaçaraq nəzərlərlə Ceyrana baxa-baxa,-Sevinc elə bilir ki, mənim sevdiyim qız sənsən.-dedi.
-Nə?-deyə Ceyran ildırım vurmuştək dik atıldı.-Yusif, sən nə danışdığını bilirsən?
-Yavaş, millət səsinə yığılacaq. Dedim axı hirslənmə. İnan ki, kefimdən uydurmamışam. Prosto belə alındı. Uzun söhbətdir, əslində sənə deməyəcəkdim. Amma sonra fikirləşdim ki, qarşılaşarsınız, Sevinc səndən nəsə soruşar, sən də çaşbaş qalarsan. Mən də onun yanında yalançı qalaram. Ona görə də Sevinc səndən nəsə soruşsa özünü elə apar ki, guya biz sevgiliyik. Sadəcə bu, başqa heç nə.
-Of, Yusif, offf! Yaxşı, bəs nə vaxta qədər?
-Nə vaxta qədər lazımdır, o vaxta qədər.-ah çəkən Yusif sonra bərk-bərk Ceyrana tapşırdı.-Bax ha, mən bu gün sənə hədiyyə almışam, yaxşı? Beş-altı dənə də xoş söz demişəm, eşitdin?
-Yaxşı Yusif, yaxşı.-saatına baxaraq,-uje altıdır, gedək.-deyə ayağa qalxdı.
-Sən dedikləri qədər özündən razı deyilmişsən ha!-deyə Yusif də ayağa qalxdı.
-Mənim üçün özündənrazı deyirdilər ki?
-Hə, təzə gələndə elə eşitmişdim.
Onlar beləcə söhbət eləyə-eləyə bloka girdilər.
Axşam düşmüş, səngiyən qar yenidən güclənməyə başlamışdı. Əllərini bərk-bərk paltosunun cibinə basan Yusif ağır addımlarla Xatirə müəlliməgilin binasına yaxınlaşırdı. Gülümsəməyə, əhvalını yüksək tutmağa çalışırdı. Guya bu gün Ceyranla hər şey əla getmişdi. Binaya çata-çatda dayandı. Blok görünürdü. Düşündü ki, biraz gec getsin. Guya Ceyranı evə ötürür. Ona görə də ağaclıqların arasına girib gizləndi.
Beş dəqiqəyə yaxın vaxt ötdü. Soyuğu artıq iliklərində hiss eləyən Yusif ağaclıqların arasında çıxıb bloka sarı getməyə başladı. Sevinci blokun ağzında görməyib təlaşlandı.
-Dost, dost,-deyə ətrafa baxmağa baxdı. Səs yox idi.
Narahat olmağa başladı. Axı