arxaya baxan Yusifə baxdı.-Məleykə xala səni qapıda saxlayıb nə deyirdi?
-Əlinin ora gəlməyindən Ayanın xəbəri yoxdur. Onu deməyin deyirdi.
-Hmm, ona görə göz-qaş eləyirdin?
-Hə, sən də məni çox yaxşı başa düşdün axı. "Yusif gözünə nə düşüb?"deyə az qala məni elə verəcəkdin. Asya başa düşdü, sən yox.
-Nə bilim, vallah. Asya heç də o köhnə partizandır. Deməli biz yenə də Ayandan nəsə gizlədəcəyik?
-Da, doroqoya və yenə də Əli ilə bağlı olacaq.
-Yenə eyni şeylər təkrarlanacaq? Əli Ayanla gizlənqaç oynayacaq, vaxtsız stopu biz yeyəcəyik?
-Yaxşı qızlar, ağlaşma qurmayın. Bu dəfə bizlik bir şey yoxdur.
-Nə isə, doroqie, hələlik.-Asya onlarla sağollaşıb aralandı.
Yusif isə bir arxaya dönür, bir də maraqla Asyanın arxasınca baxırdı. Onu belə görən Sevinc:
-Sən bayaqdan hara baxırsan?-deyə ona acıqlandı.
-Onu görürsən?-deyə Yusif yoluna kəsdirmədən davam edib Asyaya çatmağa çalışan oğlanı göstərdi.-Avtobusdan düşəndən bəri o gədə arxamızca gəlir. Sənin arxanca gəlmək kimi bir şansı olmadığından deməli Asyanın arxasınca gəlir.
-Həə, mən də elə bilirəm, mənim başımın söhbətə qarışmağından istifadə eləyib hansısa qıza baxırsan.
-Babalımı yuyursan, Sevinc, heç səndən gözləməzdim. Səndən başqasına baxsam gözlərim kor olsun. Sevinc kimindir?-deyə Yusif onu biraz özünə tərəf çəkib qolunu belinə dolamaq istədi.
-Ramilin.-Sevinc özünü yana çəkib tərs-tərs baxdı.
-Elə oldu? Bax, almaram ha, səni. Get, o Ramilin, o da sən.-Yusif qolunu çəkib incik-incik ona baxdı.
-Pah, alma da. Ölürdüm elə səndən ötrü. Mən də oturub Ramili gözləyərəm. O vaxta qədər magistraturanı da oxuyaram, doktoranturanı da.-reaksiyasını öyrənmək üçün Sevinc çəkinə-çəkinə ona baxdı.
-Sən aylan, dolan, söhbəti magistraturaya gətir də Sevinc. Bumu neçə dəfə danışmışıq.-həmişəki kimi bu söhbət yenə də Yusifin əhvalını pozmuşdu.
-Danışmamışıq, çünki sən mənə ağzımı açmağa imkan verməmisən. Bax, universiteti qurtaran kimi sən əsgər gedəcəksən, sonra ga gəlib iş axtaracaqsan. Bu elədi iki il.