Sevinc bayaq burada gəzişirdi.
-Haradasan, ay Yusif?-birdən arxadan Sevincin səsi eşidildi.
Dərindən nəfəs alan Yusif arxaya dönüb:
-Ceyranı evə ötürürdüm.-dedi.-Bir xeyli getmişdik ki, qardaşı zəng elədi ki, gəlirəm. Ona görə də qayıtmalı oldum.
Deyərdin, mən də evdəkilərdən birini çağırardım da.
-Yoox, onsuz da tez çıxmışdıq. Düşündüm ki, sənə çataram. Bəs sən harada idin?
-Blokda, pilləkəndə oturmuşdum. Gördüm, daha gəlmirsən, həm də soyuqdur, keçib blokda oturdum.
Heç nə deməsə də Yusif ürəyində özünü danladı. Sevinc isə (guya) gülümsəyərək:
-Hə, sən danış görək. Neylədin, qəlbinə yol tapa bildin?
-Pis deyildim.-deyə gülümsəsə də Yusif gözlərini qaçırırdı.-Əvvəl elə bildim, hisrlənəcək. Amma sərt reaksiya vermədi. Əksinə gülümsəyirdi.
-Doğrudan,-Sevinc həyəcanını gizlətməyə çalışaraq,-nə dedin ki?-deyə soruşdu.
Yusif duruxdu. Nə deyəcəkdi? Sevinc isə sualının yersiz olduğunu düşünüb tez:
-Bağışla e, dost.-dedi.-Deməyə məcbur deyilsən. Nə də olsa, şəxsidir.
-Nə şəxsi? Səndən gizlədəcəm? Sadəcə əlini tutdum,-deyib Yusif özündən ixtiyarsız Sevincin əlini tutdu,-gözlərinə baxıb,-Yusif bu dəfə onun gözlərinə baxa bildi,-dedim ki, mən bu günə qədər sevgiyə oyun, qızlara da oyuncaq kimi baxmışam. Bunun günahı məndə idi, ya o qızlar idi, bilmirəm. Amma bircə onu bilirəm ki, çox böyük səhv eləmişəm. Bunu da səni tanıyandan, səni görəndən sonra başa düşmüşəm. Sanki sən fərqlisən, sən başqasan. Sanki həmişə yanımda olmusan, amma mən səni görə bilməmişəm Ya da ki, sənin kimi birini axtarmışam, bilmirəm, bircə onu bilriəm ki, bundan sonra yanımda ancaq səni görmək istəyirəm. Çünki sənə çox ehtiyacım var. Sən mənim üçün əvəzolunmazsan. Həmişə yaınmda ol, əlimi heç vaxt buraxma.-dedi.
Yusif riskə getdiyinin fərqində idi. Amma hər nə olursa olsun, ürəyindəkiləri Sevincə çatdırmalı idi.
-Bəs o nə dedi?-həyəcandan əl-ayağı buz kəsib ürəyi bərk-bərk döyünən Sevinc soruşdu.
-Heç nə, susdu.
S-usmaq razılıq əlamətidir.
-Hmm?
-Hmm.
-İnşallah.
Sevinc ona işarə