onların tanışı olmalı, həm də Əliyə vurulacaq tipdə biri olmamalı idi. Şərtin birinci hissəsi Yusifə, ikinci hissəsi Əliyə aid idi. Arxa pəncərənin artırmasına söykənib bu haqda düşünən bu iki ağıllı dost nə qədər eləsələr də belə birini tapa bilmirdilər. Yusif tanıdığı, gümanı gəldiyi qızların adını bir-bir çəkir, Əli isə hərəsində bir qüsur tapıb razı olmurdu. Bu vaxt “d”sinfinin Sevinci sinfə girdi. Yaxınlaşıb adaşı və və yanındakı qızlarla salamlaşdı. Onlarla söhbətə başladı. Gözləri parıldayan Yusif Əliyə baxaraq:
-Sən də mənim fikirləşdiyimi fikirləşirsən?-dedi.
-Alınar deyirsən?-eyni fikir Əlinin də ağlına gəlmişdi.
Sevinc qonşu sinifdəki adaşına şikayətlənirdi:
-Nə vinetka, nə forma? Bizimkilər hələ qış yuxusundadırlar.
-Biz uje atelye ilə də danışmışıq. Vinetkanı da Arzunun qardaşı işləyən fotostudiya həll eləyəcək.
Bu vaxt Əli onlara yaxınlaşdı. Sanki Sevinci görməyinə sevinirmiş kimi gülümsəyərək:
-Bıy Sevinc, nə xoş surprizdir? Necəsən?-deyə ona baxdı.
-Yaxşıyam Əli, sən necəsən?
-Belə də, yaxşı idim, lap yaxşı oldum.-deyən Əlinin qaçaraq nəzərləri Ayanda idi.-İmtahana kiminlə düşmüsən?
-Elmirlə. Bəs sən?
-Asya bajı ilə.-deyə Əli maraqla onları süznə Asyanı işarə elədi.
-Hmm, hazırlaşa bilmisən, nəsə?
Belə də.-Mehdinin partasına söykənən Əli Ayanın reaksiyasını gözləyirdi.
Ayan isə başını kitabdan ayırmırdı. Gözlənilmədən baş tutan bu səmimi dialoqdan bir şey başa düşməyən Sevinc mimika ilə Yisifdən nə olduğunu soruşur, Yusif isə,-Nə bilim?-deyə çiyinlərini çəkirdi.
Zəngin vurulduğunu eşidən “d”li Sevinc oradakılarla sağollaşıb tələsik sinifdən çıxdı. Əli isə gülə-gülə onun arxasınca baxsa da, ürəyində şeytana lənət oxuyurdu. Başını yana çevirəndə isə Yusifin “Əla”deyə işarə elədiyini gördü.
Ayan dərs boyu gözlərini kitabdan ayırmır, Əli tərəfə baxmırdı. Özlüyündə o Əlini tanıya bilmirdi. “Bir həftə əvvəl xalası qızına sevgi məktubu yazan oğlan indi niyə başqa bir qızla mehribanlaşsın ki? Sevinc əvvəllər də bu sinfə gəlirdi, amma